http://irannews۱۳۸۸.wordpress.com/۲۰۰۹/۰۷/۰۷/ab۱/

جولاى ۷, ۲۰۰۹

مشاهدات حاكى از اعلام تجمع در بيش از ۲۰۰ شهر كشور است و لذا ظاهراً راه پيمايى ها و تجمعات روز ۱۸ تير اجتناب ناپذير مى باشد. جوششى از بطن جوان در فضاى مجازى به چشم مى خورد و از آنجا كه جلوگيرى از آن نيز در اختيار كسى نيست، مى بايست نهايت دقت به اصول جنبش و تحكيم همبستگى باشد. در اين جهت افزايش اين دقت سفارشهايى چند با اتكا به فلسفه جنبش سبز و تجربياتى كه تاكنون كسب شده به قرار زير اعلام مى شود:

۱. حركت ۱۸ تير يك حركت مسالمت آميز و قانونمند خواهد بود. با اينحال، آنها كه در بطن ماجرا وارد ميشوند بايد خود را براى بر خورد هاى خارج از قانون آماده كنند مهمترين سلاح هم در اين باره آرامش است.

۲. سلاح دوم يك شاخه گل است، از اين ميان گل سرخ سلاح بسيار سنگينى به شمار مى آيد.

۳. قبل از هر چيز به خاطر داشته باشيد كه مهم “مسير” و “حضور” است و نه مقصد، هر كجا كه با مقاومت و يا حضور نيرو هاى امنيتى مواجه شديد مسير ديگرى انتخاب كنيد و به خاطر داشته باشيد كه هميشه رفتن رسيدن نيست، ولى براى رسيدن بايد رفت.

۴. چنانچه آمادگى هيچ ريسكى نداريد ولى احساس تكليف ميكنيد، در حوالى كانونهاى تجمع حضور پيدا كنيد. بسته به ميزان انگيزه و آمادگى روحى و جسمى، فاصله خود را با كانون تجمع تنظيم كنيد.

۵. اگر انگيزه كافى براى شركت در تجمع نداريد ولى عدم حضور شما ممكن است به عذاب وجدان منجر شود، در ساير خيابانها و ميادين كه بعنوان كانون تجمع اعلام نشده اند حضور داشته باشيد. هر چه تعداد افراد اعم از سواره يا پياده در خيابانها بيشتر باشد، تعداد افراد قانونگرا بيشتر خواهد بود ! و قوت قلب بيشترى براى حضور مسالمت آميز به وجود آمده، احتمال تعرض به حق قانونى براى تجمعات( اصل ۲۷) با رعايت اصول كاهش مى يابد

۶. در ضمن حضور غيرطبيعى تعداد بيشمارى از مردم در خيابانها خود پيام مشخصى را به همراه خواهد داشت

۷. از پوشيدن لباسهاى شاخص با رنگهايى كه به ياد مى آيند! اجتناب كنيد.

۸. لباس ساده بپوشيد و از آرايشهاى خاص مو و صورت خوددارى كنيد تا پرونده سازان فقط فرزندان انقلاب را ببيند كه براى احقاق حقوق اوليه شان آمده اند.

۹. هيچگونه وسيله برنده يا هر چيز ديگرى كه ممكن است سلاح سرد محسوب شود با خود به همراه نداشته باشيد. به ياد داشته باشيد كه اينگونه وسايل به درد شما نخواهد خورد و بالعكس در صورت بازداشت به بهانه آنها بعنوان آشوب طلب مهر خواهيد خورد.

۱۰. مدارك و كارت وهر چيزى كه مفقود شدن آن براى شما دردسرساز شود را با خود نبريد.

۱۱. اگر ميخواهيد در صورت بروز هر گونه اتفاقى بطور كامل شناخته شويد فتوكپى كارت ملى خود را كه شماره تلفن و نشانى منزل خود را پشت آن نوشته ايد در جيب خود داشته باشيد.

۱۲. شماره تلفن والدين يا يكى از اعضاى خانواده خود را بر روى كاغذى نوشته، با خود داشته باشيد.

۱۳. از همراه داشتن هر گونه اشيا قيمتى مانند طلاجات و يا هر گونه گردن بند و امثالهم خوددارى كنيد چرا كه از يكطرف ممكن است مفقود شوند و از سوى ديگر ممكن است مشكل ساز شوند.

۱۴. ترجيحا ساكت و با دو انگشتان بالا حضور خود را نشان مى دهيم، همين كافيست.

۱۵. از دادن شعارهاى تند و تيز خوددارى كنيد. به جاى شعارهاى مرگ بر، از شعارهاى درود بر استفاده كنيد. سعى كنيد مثبت باشيد و بيخودى حساسيت ايجاد نكنيد. شعار “يا حسين مير حسين” بهترين و كاملترين شعار است.

۱۶. هدف را فراموش نكنيد: حركتى مبتنى بر قانون با رعايت متانت براى احقاق حق شهروندان در ارتباط با انتخابات رياست جمهورى. همين ولاغيرتبعيت و الگوبردارى از روشها و گروه هاى غيرقانونى براى جنبش سبز مردم ايران يك سم مهلك است.

۱۷. شعارهاى اسلامى را با قدرت بيان كنيد. ضمن روحيه گرفتن و تقويت ايمان فردى، اين شعارها بزرگترين ضربه به پيكر خشونت طلبانى هستند كه به نام دين مردم مسلمان را سركوب ميكنند. من حيث المجموع، متوسط ايمان اسلامى هواداران جنبش سبز به مراتب از طرف مقابل قويتر است. شما براى آزادى، معنويت و حقوق بشر مبارزه ميكنيد و آنها براى حفظ موقعيت خودشان.

نكاتى درباره راهپيمايى ۱۸ تير
دكتر سازگارا

(۰۰۰)

سوال ديگه اين بوده كه« آيا اگر به ما حمله بشه در تظاهرات چكار بكنيم؟ آيا فرار بكنيم؟ آيا بمونيم و غيره.» اگر اجازه بدين از همينجا من وارد بحث راهپيمايى پنجشنبه بشم. همونطور كه مى دونيد تا الان در تهران و بيش از دويست و ده شهر ديگه كشور كه تعدادش داره همينطور هم افزايش پيدا مى كنه، تجمع اعلام شده. تجمع به اين معنى ست كه راهپيمايى اصل نيست. شما از همه مسير هايى كه من به تواتر و به كرات در اينترنت ديدم، جناح هاى مختلف و گروه هاى مختلف مسير هاى دلبخواهى را اعلام كرده ند، هر كدوم رو دلتون مى خواد مى تونيد انتخاب بكنيد و به اون محل تجمع كه در هر شهرى اعلام شده نزديك بشيد. يا از هر مسير ديگه اى كه دلتون مى خواد اصل اينست كه به اون محل نزديك بشيد.

نكته ى دوم اينست كه وقتى به محل تجمع كه اعلام شده مثلا فرض كنيد در تهران ميدان انقلاب، نزديك مى شيد هر جايى كه ديديد نيروى پليس و انتظامى و بسيج يا هر كدوم از ارگان هايى كه ممكنه بخوان ممانعت به عمل بيارن از اينكه شما بخواهيد به محل تجمع نزديك بشيد، بلافاصله برگرديد. و به هيچ عنوان هدف اين نيست كه اون محل تجمع رو بريد مثل مثلا زندان باستيل فتحش بكنيد. اصلا. هدف اينست كه روز پنجشنبه ساعت پنج بعد از ظهر كه در سراسر كشور اعلام شده شما بيايد بيرون حتى اگر اصلا به اون محل تجمع هم نمى خوايد بريد و فكر مى كنيد خطر ناكه مشكل داره، نزديك محل زندگى تون محلتون خيابونتون كوچه تون بيايد از منزل بيرون و توى خيابون باشيد. و حتما حتما حتما صلح آميز. اگر دوست داريد مى تونيد يك شاخه گل هم دستتون باشه و قرار بر اينست كه كسى شعار نده. شعار هاى هيجانى” مرگ بر…” و “زنده باد…” و” مرده باد …” نه! فقط علامت جنبش كه “وى” هستش نشون داده بشه حتى المقدور وقتى دست بالا مياد و تنها شعارى كه همه چيز هم در درون خودش داره “يا حسين ميرحسين”است كه اگر جمعيت با هم بود طنين صداشون مى تونه تو هم ديگه اين شعارو تكرار كنه كه همه ى وجوه ديگه و همه ى شعار هاى ديگه اى كه مطرحه خلاصه ش در اين “يا حسين مير حسين” مستتر است. بنابر اين اين هم تنها شعاريست كه عندالزوم اگر دلتون خواست مى تونه تكرار بشه و گرنه كه سكوت و صلح و آرامش و هر جايى كه ممانعتى بود برگشتن. به اين ترتيب اين سوال رو هم اينجا جواب مى ديم كه اگر فرض كنيد نيرو هاى سركوبگرى كه خواستند على رغم صلح آميز بودن و گل به دست داشتن و سكوت خواستند بيان كتك بزنند و برخورد بكنند، اصل بر اينست كه در گير نشيد و برگرديد و فرار بكنيد.

حالا علاوه بر اين، دوسه تا توصيه هم هست: يكى اينكه در مسير هايى كه احتملا جمعيت حركت مى كنه خواهش من از همه اون خونه هايى كه سر راه هستند اينست كه يك شيلنگ آب رو از خونه بيرون بگذارند آب بياد تو كوچه براى اينكه چند تا خاصيت داره. مردم هم وقتى تشنه شون ميشه مى تونن آب بخورن هم مى تونن سرشون بريزن و خيس بودن مهمه و مفيده چون باتون هاى برقى روى تن هاى خيس كار نميكنه و خود باتون زننده رو اذيت مى كنه اگر خداى نكرده بخواد پيش بياد و گاز اشك آور اگر خداى نكرده شليك بشه حتما نياز دارن مردم آب باشه كه چشمشونو بشورن و امثالهم. بنا بر اين بودن آب از خونه هايى كه سر راه هستند يك شيلنگ آب رو بكشند بيرون بذارند آب باشه بسيار مى تونه به مردم كمك بكنه. نكته ديگه اينست كه كسانى اگر احتمال مى دن اگر در جايى قرار بگيرند گاز اشك آور شليك بشه، بد نيست يكى از اين ماسك هاى كاغذى توى جيبشون باشه قبلا توى خونه يه كمى سركه بهش بزنند تا حدى موثره وقتى اين ماسك جلوى صورتتون باشه و سركه روش باشه براى اينكه استشمام گاز اشك آور رو تضعيف مى كنه. همين در تهران البته از قرارى كه من شنيدم صحبت از اينست كه دو منطقه ديگه هم يكى ميدون وليعصر و يكى ميدون هفت تير دومركزى باشه كه اگر ميدون انقلاب بسته بود مردم بتونن بيان ميدون وليعصر و اگر اونجا هم در اشغال نظامى ها بود از اونجا بتونن بيان ميدون هفت تير و اگر اونجا هم اشغال بود در طول تظاهرات ممكنه محل چهارمى گوش به گوش اعلام بشه كه مردم بتونن برن اونجا و اگر نه مهم هم نيست. همينقدر كه بيان برخوردكنند و برگردند، اصل بر اينست كه هيچ درگيرى پيدا نشه و هيچ برخوردى پيدا نشه و همينقدر كه بيان مردم و برگردند كفايت مى كنه.

(۰۰۰)

درخواست جامعه دفاع از حقوق بشر در ايران از خانواده هايى كه در هفته هاى اخير بستگان شان دستگير يا ناپديد شده اند

http://news.gooya.com/politics/

چهارشنبه ۱۷ تير ۱۳۸۸

۱۷ تير ۱۳۸۸
اطلاعيه

پس از سه هفته سكوت، دروغزنى و جوّ سازى، مسئولان قضايى جمهورى اسلامى ناگزير از اعتراف به اين واقعىّت شدند كه در پى حالت فوق العاده و جوّ پليسى- ضد امنىّتى كه بر جامعه ايران تحميل كرده اند، به بازداشت بيش از ۲۵۰۰ تن دست يازيده اند.
ما در نخستين اظهار نظر درباره ابعاد بازداشت هاى گسترده در تاريخ ۵ تير ماه خطاب به رسانه هاى خبرى گفتيم كه «حداقل ۲۰۰۰ تن دستگير شده اند كه از بين آنان صدها تن در زمره ناپديد شده گان هستند كه در جريان تظاهرات مسالمت آميز توسطّ بسيجيان، پاسداران و نيروهاى انتظامى دستگير شده اند و خانواده هايشان نمى دانند كه آنان كشته يا مجروح شده اند و يا اينكه در زندان به سر مى برند».

اكنون هم كه مسئولان قضايى مدّعى هستند كه ۲۰۰۰ تن آزاد شده اند و ۵۰۰ تن همچنان در زندان هستند، نه رقم واقعى زندانيان و نه هويت اكثريت آنان بر ما معلوم است و خانواده هاى آنان هم در بى خبرى كامل و نگرانى مدام به سر مى برند.

از اين رو امروز شكوائيه اى از سوى جامعه دفاع از حقوق بشر در ايران و فدارسيون بين المللى جامعه هاى حقوق بشر به ضميمه صورتى حاوى ۱۷۲ تن از دستگير شده گان اخير خطاب به دو نهاد سازمان ملل متحد : گروه تحقيق درباره بازداشت هاى خودسرانه و گروه تحقيق درباره گمشدگان قهرى، به دفتر اين دو گروه در مقر اروپايى سازمان ملل در ژنو تسليم گرديد.

از آنجا كه نمايش هاى فضاحت بار تلويزيونى جمهورى اسلامى مؤيد اعمال شكنجه هاى بدنى و روانى بر روى زندانيان است، رونوشتى از اين شكوائيه براى گزارشگر ويژه سازمان ملل درباره شكنجه هم ارسال شده است.
جامعه دفاع از حقوق بشر در ايران ترديدى ندارد كه رقم واقعى بازداشت شدگان در پى كودتاى ۲۲ خرداد بيش از ارقام اعلام شده از سوى مسئولان انتظامى- اطلاعاتى- قضايى جمهورى اسلامى است. همچنان كه بنا به خبرهاى موثّق رقم كشته شده گان هم به مراتب بيش از تعداد ۲۰ كشته ايست كه مقامات انتظامى- اطلاعاتى اعلام كرده اند.

از آنجا كه آئين رسيدگى در دو نهاد ياد شده سازمان ملل مستلزم دادن اطلاعات دقيق درباره هوىّت زندانى يا گمشده، تاريخ و محّل دستگيرى يا ناپديد شدن اوست، جامعه دفاع از حقوق بشر در ايران از همه خانواده هايى كه در پى نزديك به چهار هفته گذشته يكى از بستگانشان دستگير يا ناپديد شده است، تقاضا دارد كه مشخصات كامل وى را هر چه زودتر براى ما ارسال دارند تا صورت تكميلى بازداشت شده گان يا ناپديد شده گان حوادث اخير به دو نهاد سازمان ملل تسليم گردد.
نشانى جامعه حقوق بشر در ايران :

LDDHI
BP ۲
۷۵۶۲۴ Paris cedex ۱۳ France
e-mail : lddhi@wanadoo.fr

عبدالكريم لاهيجى
رئيس جامعه دفاع از حقوق بشر در ايران
نايب رئيس فدراسيون بين المللى جامعه هاى حقوق بشر

درخواست ۱۰ برنده صلح نوبل از كى‌مون

http://zamaaneh.com/news/

۱۷ تير ۱۳۸۸

تعدادى از برندگان جايزه صلح نوبل در نامه‌اى به بان‌ كى‌مون دبير كل سازمان ملل، از وى خواستند كه نماينده‌اى براى بررسى اوضاع ايران به تهران بفرستد.

در اين نامه كه از سوى ۱۰ تن از برندگان جايزه صلح نوبل امضا شده، از وضعيت «مغشوش و خشونت‌آميز» ايران پس از برگزارى انتخابات، اظهار «نگرانى عميق» شده است.

آنها در نامه خود، خشونت‌ها و سركوب اعتراضات مسالمت‌آميز مردم ايران را به دست نيرو‌هاى امنيتى محكوم كرده‌اند.

برندگان جايزه صلح نوبل همچنين، افزايش محدوديت‌ها در آزادى‌ها و بازداشت فعالان مدنى در ايران را محكوم كرده‌ و خواستار آزادى تمام بازداشت شدگان وقايع اخير شده‌اند.

در ايران يك روز پس از برگزارى انتخابات (۲۳ خرداد) اعتراض‌ها به نتايج آن آغاز شد كه با دخالت نيرو‌هاى امنيتى به خشونت كشيده شد.

در جريان اين ناآرامى‌ها كه مقام‌هاى ايران آن را به كشور‌هاى بيگانه منتسب مى‌كنند، ۲۰ تن جان خود را از دست دادند و صد‌ها تن ديگر زخمى شدند.

مقام‌هاى ايران در جريان اين اعتراض‌ها بسيارى از سايت‌هاى خبرى را فيلتر كردند و امكان دسترسى آزاد به اطلاعات را به حداقل رساندند.

برندگان صلح نوبل در نامه خود از آقاى كى‌مون خواسته‌اند كه با اعزام فورى يك نماينده به تهران، جمهورى اسلامى را از «نقض شديد حقوق بشر» منع كند و خواستار آزادى تمامى زندانيان سياسى شود.

اين نامه با اشاره به وقايع رخ داده پس از انتخابات در ايران يادآور شده كه دولت ايران، مقابل اعتراض‌هاى مردمى نسبت به نتايج انتخابات از «خشونت مفرط» استفاده كرده و صد‌ها تن را دستگير و روانه زندان كرده است.

در اين نامه آمده است: «شبه‌نظاميان دولتى تا آنجا پيش رفتند كه به فعالان دانشجو در خوابگاه‌ها حمله‌ور شدند و حداقل پنج دانشجو را در تهران كشتند و بيش از ۳۰۰ نفر را زخمى كرده‌اند.»

برندگان جايزه صلح نوبل در بخش ديگرى از نامه خود از آقاى كى‌مون خواسته‌اند كه با استفاده از مقام خود، خواستار آزادى تمامى زندانيان سياسى، توقف سركوب معترضان و احترام به حقوق بشر و آزادى‌هاى مدنى ايران شود.

امنيت جانى شيرين عبادى برنده ايرانى جايزه صلح نوبل از ديگر نگرانى‌هايى است كه در اين نامه به آن اشاره شده است.

اين افراد به نامه‌اى كه از سوى خبرگزارى فارس و برخى رسانه‌هاى نزديك به دولت منتشر شده، اشاره كرده‌اند كه در آن «اتهام‌هاى كاذبى» عليه خانم عبادى مطرح شده است.

در اين نامه كه از سوى برخى «نمايندگان مجلس و جانبازان جنگ» تهيه شده، از مقام‌هاى قضايى ايران درخواست شده است كه شيرين عبادى را تحت پيگرد قانونى قرار دهند.

كيم دايه جونگ، رئيس جمهورى پيشين كره جنوبى، سراسقف دزموند توتو، فعال سرشناس مبارزه با نژادپرستى در آفريقاى جنوبى و الى ويزل، فعال سياسى از امضا كنندگان اين نامه هستند.

مايرد مگواير، برنده جايزه صلح نوبل كه در جريان جنگ غزه فعاليت‌هاى مستمرى داشت و بتى ويليامز، ريگوبرتا منچو توم، لرد ديويد تريمبل و آدولفو پرز اسكويول، از ديگر امضا كنندگان اين نامه به شمار مى‌روند.

حكايت محبوسين از ضرب و شتم و فشار براى اعتراف، شواهد جديدى از بدرفتارى و سركوب، ديده بان حقوق بشر

http://news.gooya.com/politics/

چهارشنبه ۱۷ تير ۱۳۸۸

(نيويورك، ۸ ژوئيه ۲۰۰۹) – ديده بان حقوق بشر امروز اعلام كرد مقام هاى ايران از بازجويى هاى خشن و طولانى، ضرب و شتم، محروميت از خواب و تهديد به شكنجه براى گرفتن اعترافات دروغين از محبوسينى كه بدنبال انتخابات جنجال برانگيز رياست جمهورى ۱۲ ژوئن دستگير شده اند، استفاده مى كنند. بنظر مى رسد اين اعترافات با اين هدف گرفته مى شوند كه اتهام هاى واهى مقام هاى ارشد حكومت به قدرتهاى خارجى مبنى بر دست داشتن در اعتراضات پس از انتخابات ايران را تقويت كند. در طى اين اعتراضات تاكنون حداقل ۲۰ نفر كشته شده اند.

سارا لى ويتسون مدير بخش خاورميانه و شمال آفريقاى ديده بان حقوق بشر مى گويد: “حكومت ايران سرسختانه بدنبال توجيه حملات خشونتبار خود به معترضان صلح جوست.” وى مى افزايد: “چه عذرى بهتر از اعتراف به توطئه هاى خارجى كه به زور از محبوسين بدست آمده است؟”

ديده بان حقوق بشر شواهدى از محبوسين پس از آزادى آنها بدست آورده كه حاكى از ارعاب و سو رفتار با زندانيان توسط مسئولين به منظور گرفتن اعترافات دروغين است.

يك پسر ۱۷ ساله كه در ۲۷ ژوئن دستگير و در اول ژوئيه آزاد شد براى ديده بان حقوق بشر تشريح كرد چگونه بازجوى زندان، او و سايرين را مجبور به امضاى بيانيه هاى سفيد اعتراف كرد:

“در روز اول، بازجو مرا در حاليكه چشمبند داشتم به گاراژ برد. آنها همه را به مدت ۴۸ ساعت بدون اجازه خوابيدن ايستاده نگهداشتند. شب اول دست هاى ما را بسته و با باتون ما و ساير زندانيان را زدند. به زندانيان فحش مى دادند. جو بسيار ترسناك بود. همه از ترس و اضطراب خودشان را خيس كرده بودند. از بچه ۱۵ ساله تا مرد ۷۰ ساله در بين ما بود. آنها براى ترحم التماس مى كردند، گريه مى كردند. اما نگهبانان توجهى نداشتند.

“طى دو روز بازجويى با چشم هاى بسته، همه چيز از ما پرسيدند: كجا درس خوانديم، پدر و مادرمان چه مى كردند، به كه راى داديم، چه كسى در خانواده ما تحصيلكرده است، آيا كسى در خانواده ما نظامى است. ما را مجبور كردند اسامى همه را بدهيم. وضع خيلى ترسناكى بود چون ما را تهديد مى كردند و خيلى خشن بودند. تنها چيزى كه مى شنيديم گريه و فرياد سايرين بود.

“آنها تنها يك تكه نان بدون آب به ما دادند. روز آخر چشمبند ما را برداشته و مجبورمان كردند كاغذ سفيدى را امضا كنيم كه در انتهاى آن نوشته بود: من با همه اظهارات فوق موافقم.”

مقام هاى ايران گفته اند محبوسين به دخالت خود در توطئه بر اندازى حكومت از طريق انقلاب “مخملى” كه مورد حمايت قدرتهاى خارجى قرار دارد اعتراف كرده اند. مجتبى ذوالنور نماينده آيت الله على خامنه اى در سپاه پاسداران انقلاب اسلامى در ۲ ژوئيه گفت كه همه محبوسين برجسته به جز يكى اعتراف كرده اند. آيت الله احمد جنتى عضو عاليرتبه شوراى نگهبان در خطبه هاى نماز جمعه ۳ ژوئيه گفت حكومت برخى از اعترافات بدست آمده از محبوسين را علنى خواهد كرد.

رسانه هاى دولتى اعترافات برخى دستگير شدگان را پخش كرده اند. امير حسين مهدوى دبير روزنامه اصلاح طلب انديشه نو روز ۲۷ ژوئن در تلويزيون ايران اعتراف كرد گروه هاى اصلاح طلب از پيش از انتخابات ۱۲ ژوئن براى ايجاد ناآرامى برنامه ريزى كرده بودند. دوستان مهدوى كه اعتراف او را مشاهده كردند به ديده بان حقوق بشر گفته اند كه از حالات و رفتار او كاملا پيدا بود اين اعترافات تحت فشار بدست آمده است.

يكى ديگر از دستگيرشدگانى كه اخيرا مجبور شد در تلويزيون ايران ظاهر شود مازيار بهارى خبرنگار نيوزويك در ايران بود. او در ۲۱ ژوئن دستگير شد و گفته مى شود كه در زندان اوين بسر مى برد. ديده بان حقوق بشر موارد شكنجه و بدرفتارى با دستگير شدگان سالهاى گذشته در زندان اوين را بطور مستند منتشر كرده است. مازيار بهارى اجازه نيافته وكيل و يا مادر مسن خود را كه با او زندگى مى كند ببيند. هنوز هيچ اتهامى عليه بهارى كه داراى تابعيت دوگانه ايرانى كانادايى است مطرح نشده است.

در ۳۰ ژوئن خبرگزارى نيمه دولتى فارس گزارش داد كه بهارى طى يك كنفرانس خبرى تلاش هاى رسانه هاى غربى را براى طراحى شورشى در ايران مشابه “انقلاب مخملى” سال ۱۹۸۹ در چكسلواكى محكوم و اعتراف كرد كه در پوشش خبرى اين “تظاهرات غيرقانونى” نقش داشته است. نيوزويك قويا از بيگناهى بهارى دفاع كرده و خواستار آزادى سريع او شده است.

وجيهه مرصوصى همسر روشنفكر دگرانديش سعيد حجاريان كه مسئولين او را در ۱۵ ژوئن دستگير كردند معتقد است همسرش براى امضاى اعترافات كاذب تحت فشار شديدى قرار دارد. خانم مرصوصى پس از ملاقات با او در زندان اوين گفته است كه زندگى سعيد حجاريان بدليل وضعيت بد جسمانى و فقدان مراقبت هاى پزشكى در زندان در خطر قرار دارد.

اطلاعات مربوط به آزار محبوسين همچنان فيلتر مى شود. يك شاهد عينى كه در اول ژوئيه به دادگاه انقلاب رفته بود به ديده بان حقوق بشر گفت:

“خانواده هاى صدها زندانى در جلوى در ورودى دادگاه جمع شده بودند. بر روى ديوار دادگاه فهرست اسامى ۱۳۴۹ زندانى كه قرار بود بزودى آزاد شوند قرار داشت. فهرست جداگانه اى هم از ۲۲۳ نفر بر روى ديوار بود. گفته مى شد اينها افرادى هستند كه هنوز تحت بررسى قرار دارند و خانوده هايشان بايد چند هفته ديگر بازگردند. در طى چند ساعتى كه من در جلوى دادگاه بودم چند نفر را ديدم كه آزاد شدند. تقريبا همه آنها صورت و دستهايى كبود داشتند. بعضى از خانواده ها با ديدن پسران و دخترانشان در چنين شرايط بدى شروع به گريه كردند. برخى خانواده هاى ديگر هم مى گفتند كه پسران و دخترانشان ناپديد شده اند و نامهايشان در فهرست اعلام شده نيست.”

مسئولين هزاران نفر را در جريان سركوب هاى سراسرى دستگير كردند. هدف از اين سركوبها پايان دادن به تظاهرات وسيع خيابانى بود كه در تهران و ساير شهرهاى ايران از ۱۳ ژوئن و بدنبال اعلام نتايج انتخابات ۱۲ ژوئن كه محمود احمدى نژاد را برنده قطعى مى دانست براه افتاد. گرچه مسئولين بسيارى از دستگير شدگان را آزاد كرده اند، اما همچنان مشغول دستگيرى افراد بيشترى هستند. ديده بان حقوق بشر اسامى ۴۵۰ زندانى را كه نيروهاى امنيتى از ۱۳ ژوئن دستگير كرده اند جمع آورى كرده است. اين افراد شامل بيش از يكصد چهره سياسى، روزنامه نگار، مدافع حقوق بشر، شخصيت دانشگاهى و وكيل است.

بسيارى از سرشناس ترين افراد دستگير شده سه هفته است كه بدون تماس با دنياى بيرون و بدون امكان دسترسى به وكيل و خانواده خود نگهداشته شده اند. اين نگرانى بوجود آمده است كه اين افراد احتمالا براى اعترافهاى كاذب تحت آزار و فشار قرار دارند.

حكومت ايران در گذشته زندانيان سياسى را اغلب تحت فشارهاى گوناگونى از جمله ضرب و شتم، محروميت از خواب، حبس در سلول انفرادى، شكنجه و تهديد به شكنجه قرار مى داد تا آنها را مجبور به اعتراف كند. اين اعترافات سپس علنى و براى مجرم و بى اعتبار كردن منتقدين حكومت مورد استفاده قرار مى گرفت.

بدليل اين سوابق سو، بستگان، دوستان و همكاران بسيارى از دستگيرشدگان سرشناس كه ديده بان حقوق بشر با آنها تماس گرفته نسبت به احتمال بدرفتارى در زندان و نيز اعترافات اجبارى كاذب ابراز نگرانى كرده اند.

قوانين بين المللى حقوق بشر صريحا مدافع محبوسين در مقابل بدرفتارى از جمله “اعترافات” اجبارى است. اصل ۱۴ ميثاق بين المللى حقوق مدنى و سياسى كه ايران يكى از اعضاى آن است تاكيد مى كند هر فردى كه متهم به ارتكاب جرمى مى شود، حق دارد “با وكيل مورد انتخاب خود تماس بگيرد” و “مجبور نشود عليه خود شهادت بدهد و يا اعتراف به گناه كند.” بند ۲۱ “اصول سازمان ملل متحد مبنى بر حمايت از كليه اشخاص تحت هر نوع حصر و زندان” تصريح مى كند “هيچ فرد محبوسى نبايد در حين بازجويى مورد خشونت، ارعاب و اقداماتى قرار گيرد كه قدرت تصميم گيرى و يا قضاوت او را تحت تاثير قرار دهد.” سنگ بناى قوانين بين المللى حقوق بشر عدم استفاده از مدارك و اعترافاتى است كه تحت شكنجه و يا بدرفتارى هاى ديگر بدست آمده است.

براى گزارش هاى بيشتر ديده بان حقوق بشر درباره ايران لطفا نگاه كنيد به:
‎http://www.hrw.org/en/middle-eastn-africa/iran

براى اطلاعات بيشتر لطفا با اين اشخاص تماس بگيريد:
در نيويورك، سارا لى ويتسون (انگليسى):
(موبايل) ‎۱-۷۱۸-۳۶۲-۰۱۷۲ يا ‎ ۱-۲۱۲-۲۱۶-۱۲۳۰
whitsos@hrw.org يا‎

در لندن، تام پورتئوس (انگليسى):
(موبايل) ‎ ۴۴-۷۹-۸۳۹۸-۴۹۸۲ يا‎
۴۴-۲۰-۷۷۱۳-۲۷۶۶

اين چه بازى زشتى است كه به راه انداختيد؟ بيانيه تحليلى جبهه مشاركت در اعتراض به تداوم بازداشت فعالان سياسى

http://news.gooya.com/politics

۱۷ تير ۱۳۸۸

بسم الله الرحمن الرحيم

نزديك به چهار هفته از اسارت غيرقانونى دهها تن از از پاك ترين فرزندان وطن، نيروهاى موثر انقلاب اسلامى و قهرمانان عرصه اصلاح مى گذرد.

جرم آنها دفاع از حق و آرمانهاى امام، تلاش آشكار براى جلوگيرى از انحراف بزرگ در مسير جمهورى اسلامى و شورآفرينى در انتخابات دهم به منظور بازگرداندن امور به مجراى طبيعى خود از طريق قانونى بوده است.

كودتاگران عليه جمهوريت نظام به زعم خود مى خواهند با خارج كردن عناصر مومن و پاكباخته از فضاى اجتماعى، بنياد حركت عظيم و ريشه دار اصلاحات درونزا در ايران را ويران كنند، غافل از آنكه امروز اصلاح طلبى و اصلاحات، آرمان آحاد اين ملت شده است و ملت ايران از ۱۲ سال پيش نشان داده است كه اين ريشه تنومند امروز شاخه هايى ستبر و ميوه هاى ناب بسيارى را به بار آورده است.

بازداشت هاى غيرقانونى و نحوه برخورد با بازداشت شدگان، نه در قالب شرع و قانون و نه بر مبناى اخلاق و انصاف و مروت قابل توجيه نيست و گوياى اين واقعيت است كه جماعتى كه از مدتها قبل در صدد بوده اند تا با كودتايى مخملين آرزوى ديرينه محو جمهوريت را تحقق بخشند امروز مى خواهند به ريشه همه حركت هاى سياسى و اجتماعى قانونمدار و مسالمت آميز تيشه بزنند. آنها مى كوشند تا واقعيت هاى جامعه ايران را در قالب جهت گيرى هاى توطئه آميزخود وارونه جلوه دهند و از اين رو ابتدا به سراغ چهره هاى شناخته شده و شاخص سياسى رفتند و پس از آن به دانشجو، استاد، روحانى، هنرمند و پير و جوان و زن و مرد هم رحم نكردند.

اين گروهى كه اينك خود را صاحب قدرت و قانون و شرع مى داند از نخستين روز اعلام نتايج انتخابات علاوه بر دستگيرى غيرقانونى و گسترده انسان هاى خدوم، اقدام به بستن احزاب و نهادهاى مدنى، تعطيلى مطبوعات و بستن راههاى اطلاع رسانى و تحميل فضاى بى سابقه سانسور كردند و هيچ گاه نخواسته اند خود را با اين واقعيت هاى روشن تطبيق دهند كه اگر چشم خود را باز كنند صدها حجاريان، ميردامادى، تاج زاده، امين زاده، نبوى، رمضان زاده، صفايى فراهانى و خيل اسيران دربند را مى بينند كه در جاى جاى اين ميهن، راهى را مى روند كه نهايت آن، فناى استبداد، پيروزى دموكراسى، عدالت و حقيقت و بازگشت به چهره رحمانى اسلام و همان جمهورى اسلامى است كه امام نويد آن را مى داد.

آنچه امروز باعث نگرانى عميق همه دلسوزان اين كشور است انتشار موجى از اخبار مبهم و مواضع بى پروا و عمليات روانى مختلفى است كه در سايت ها و مطبوعات وابسته به جريان حاكم و حتى در بعضى تريبون هاى رسمى اظهار مى شود كه همگى در درجه اول حاكى از بى پايه بودن ادعاهاى زندانبان ها و نبود مدرك و مستند محكمه پسند و در درجه بعد نشان دهنده اعمال روش هاى غيرقانونى – غيرانسانى براى اعتراف گيرى است كه البته روسياهى براى مجريان آن به بار خواهد آورد.

در شرايطى كه اين جريان مدام از قانون گرايى دم مى زند، نه فقط حاضر به رعايت حقوق اوليه انسانى بازداشت شدگان نيستند بلكه در برابر پى گيرى مصرانه خانواده اين عزيزان حتى از دادن خبر سلامت آنها هم دريغ مى كنند و همين سخت ما را نگران كرده است كه اگر در زندان اتفاقاتى تلخ و ناگوار در حال اجرا نيست پس چرا اين همه در برابر بديهى ترين حق خانواده بى گناه يك زندانى بى پناه لجاجت مى كنند؟

امروز همان ها كه در امر واضح تقلب در انتخابات همه راه هاى رسيدگى قانونى را بستند، در برابر خواست قانونى همسران و فرزندان اين زندانيان سياسى بى گناه، بى رحمانه مى ايستند و در حالى كه با كمال تعجب، رييس قوه قضاييه و دادستان كل كشور در اين مورد از خود سلب مسئوليت مى كنند و حتى به بعضى مسئولان بلندمرتبه قوه قضاييه هم اجازه بازديد از بازداشتگاه نامعلوم اين اسيران داده نمى شود، هر روز با اخبارى كه صحت و سقم آنها معلوم نيست، قلب رنجور خانواده ها و دوستان اين رادمردان زندانى را به درد مى آورند.

در اين زمانه كه فرياد “عدالت” صاحبان قدرت و دولتمردان، گوش فلك را كر كرده است و در كشورى كه خود را مظهر عدل على (ع) و ام القراى اسلام مى داند چرا در در سالروز ميلاد امام عدل و داد، نمى توان پيگير حداقل حق انسانى خانواده اسرا يعنى اطمينان از سلامت آنها بود؟ اين چه بازى زشتى است كه دستگيركنندگان به راه انداخته اند و نه فقط جسم زندانيان خود را آزار مى دهند بلكه روز و شب بر جان خسته و دردمند بازماندگان آنها سوهان مى كشند؟ آيا اين است عدالت علوى و اسلام محمدى؟ آيا اين است هديه حاكمان به ملت در آغار دهه عدالت و پيشرفت؟ آيا اين است مردمسالارى دينى؟

جبهه مشاركت ايران اسلامى با ابراز انزجار از اين رفتارها كه ادامه آن مجال هرگونه دفاعى را از صاحبان قدرت مى گيرد، صريحا مسئوليت عواقب اين گونه برخوردها را متوجه همه مسئولان نظام مى داند كه از اين وضعيت خبر دارند و كارى نمى كنند.

جبهه مشاركت ايران اسلامى ضمن اعتراض به سلب و نقض همه حقوق اساسى اين زندانيان سياسى، اولويت اصلى در شرايط فعلى را حفظ جان و اطمينان از سلامت جسمانى و روحى اين اسيران مى داند و سلب مسئوليت از خود توسط مسئولان ارشد قضايى را قابل قبول نمى داند و در عين حال در صورت بروز هر فاجعه اى، مسئوليت آن را تنها متوجه مسئولان قضايى و امنيتى نمى داند.

جبهه مشاركت ايران اسلامى در اين فضاى فوق امنيتى كه هيچ مرجع قانونى خود را پاسخگو نمى داند ضمن التجا به درگاه احديت، همه نهادهاى حقوقى و مدنى كشور را به ايفاى نقش انسانى و قانونى خود فرا مى خواند و از همه مجامع بين المللى كه فارغ از دسيسه بازى هاى سياسى و معاملات پشت پرده به واقع دغدغه حقوق انسان ها را دارند و از همه آزادى خواهان جهان مى خواهد به مسئوليت تاريخى خود در نجات اين زندانيان آزادى خواه عمل كنند.

جبهه مشاركت ايران اسلامى بخصوص نگرانى عميق خود را از سلامت عزيزان دربند خاصه سعيد حجاريان، سيد مصطفى تاج زاده، بهزاد نبوى، محسن امين زاده، محسن ميردامادى و عبدالله رمضان زاده اعلام مى دارد و از خداوند رحمان و رحيم مى خواهد هرچه زودتر موجبات استخلاص همه عزيزان در بند را فراهم مى كند و به خانواده و دوستان آنها توفيق صبر و تلاش بيشتر عطا نمايد.

وسيعلم الذين ظلموا اى منقلب ينقلبون

جبهه مشاركت ايران اسلامى
۱۷/۰۴/۱۳۸۸

محمدعلى دادخواه وكيل دادگسترى و همكاران او بازداشت شدند، تغيير براى برابرى

http://www.campaignforequality.info/

۱۷ تير ۱۳۸۸

تغيير براى برابرى – امروز ۱۷ تيرماه با ورود ماموران امنيتى به دفتر وكالت محمد على دادخواه وكيل دادگسترى و از اعضاى كانون مدافعان حقوق بشر، وى و همكاران حاضر در دفتر او بازداشت شدند.

يكى از وكلاى دادگسترى با اعلام اين خبر به تغيير براى برابرى گفت:« حدود ساعت ۴ بعد از ظهر با چند تن از وكلا قرار ملاقاتى با آقاى دادخواه داشتيم اما وقتى به محل رسيديم اجازه ورود به ما را ندادند و از ما خواستند كه محل را ترك كنيم و اصرار ما براى ورود بى نتيجه بود. سپس دوتن از همكاران آقاى دادخواه آمدند و با تاكيد بر اينكه آنجا كار مى كنند وارد دفتر شدند. پس ازمدتى يكى از ماشين هاى پليس امنيت در محل مستقر شد و همه افراد حاضر در دفتر را با خود بردند. »

اين وكيل دادگسترى و ديگر كسانى كه كمى دور از محل شاهد ماجرا بودند ديده اند كه ماموران علاوه بر آقاى دادخواه، مليحه دادخواه، سارا صباغيان، بهاره دولو و امير رئيسيان را با خود بردند و دفتر وكالت ايشان را پلمب كردند.

خامنه اى و احمدى نژاد مردم ايران را به گروگان گرفته اند، سخنان محسن مخملباف در پارلمان اروپا در روز ۱۷ تير، خبرگزارى سبز ايران

http://news.gooya.com/politics/

چهارشنبه ۱۷ تير ۱۳۸۸

محسن مخملباف، فيلمساز سرشناس ايرانى بدعوت پارلمان اروپا در نشست نمايندگان كشورهاى مختلف اروپائى حضور يافت و در باره آخرين تحولات ايران باآنها گفت وگو كرد.

در اين جلسه كه روز چهارشنبه ۸ جولاى – ۱۷ تير- يك روز زودتر از جلسه عمومى پارلمان اروپا تشكيل شده بود، محسن مخملباف طى سخنانى از جمله گفت:” خامنه اى و احمدى نژاد مردم ايران رابه گروگان گرفته اند .”

بعد از پايان سخنان مخملباف كه با استقبال گرم نمايندگان كشورهاى اروپائى روبرو شد، د رجلسه پرسش و پاسخى كه دو ساعت طول كشيد در باره مسا ئل ايران بحث و گفت وگو صورت گرفت.

به گزارش خبرنگار” خبرگزارى سبز ايران” نماينده جمهورى اسلامى كه براى شركت در اين جلسه دعوت شده بود، از شركت د رجلسه خوددارى كرد.

بنا بر همين گزارش ، حاضران د رجلسه بدفعات از سخنان محسن مخمبلاف با زدن دست استقبال كردند. بسيارى از آنها با خبرنگار” خبرگزارى سبز” گفتند كه درانجام تقلب شگقت در انتخابات رياست جمهورى ترديدى نيست و بر ضرورت تحريم كودتا گران انتخاباتى توسط پارلمان اروپا تاكيد كردند.

متن سخنان محسن مخملباف كه د راختيار خبر گزارى سبز ايران قرارگرفته باين شرح است:

خانم ها و آقايان. نمايندگان محترم

من به عنوان يك ايرانى ، يك هنرمند و نماينده مردمى كه به خاطر دمكراسى در ايران كشته مى شوند در اين جا حضور دارم تا از شما بپرسم:

” اگر سرنشينان هواپيمايى توسط يك هواپيما ربا به گروگان گرفته شوند، آيا دولت هاى جهان هواپيما ربا را به رسميت مى شناسند يا مسافران گروگان گرفته شده را؟ آيا ملت ها و دولت هاى جهان اعلام خواهند كرد كه اين يك مسئله داخلى است بين مسافران و هواپيما ربا و يا آن كه براى نجات مسافران اقدام خواهند كرد؟

ما ملت ايران امروز توسط دولت احمدى نژاد و خامنه اى به گروگان گرفته شده ايم.و از شما ملت ها و دولت هاى جهان مى خواهيم گروگانگيران ما را به رسميت نشناسيد.”

احمدى نژاد تنها كودتايى عليه دمكراسى در ايران نيست. او در قدم بعدى صلح جهان را به مخاطره مى اندازد. اگر امروز كشتار مردم ايران را بر او ببخشيد،فردا با كشتار مردم جهان توسط او چه خواهيد كرد؟

تصور نكنيد كه جنبش مردم ايران با سركوب ،كشتار، زندان وشكنجه به پايان رسيد.جنبش ما عليه دولت كودتا، ديگر بخشى از زندگى روزمره مردم ما شده است. شما خواهيد ديد كه مردم ايران با مخالفت مدنى خود و با مبارزات غيرخشونت آميز خود اين دولت را در نهايت ساقط خواهند كرد.

شما مى دانيد كه: ده ها نفر را كشته اند.هزاران نفر را دستگير و شكنجه كرده اند.و خبرنگاران حتى خبرنگاران خارجى را دستگير كرده اند. رجال سياسى معترض به تقلب و ديكتاتورى را دستگير كرده اند، حتى به كارمندان محلى سفارتخانه ها كه كارشان همان است كه كارمندان سفارت خانه هاى جمهورى اسلامى رحم نكرده و آن ها را دستگير كرده اند.

هر كس با يك راديو و يا تلويزيون، يا نماينده يك رسانه غيردولتى مصاحبه كند در خطر است. مردم ايران حق دارند به جهان نگاه كنند و كسانى را كه با اين دولت كودتا همكارى مى كنند و به تداومش يارى مى رسانند دشمن خود بدانند. مردم ايران نبايد فداى نفت خود شوند كه تا هست و تا نياز به مصرف آن در جهان هست، دولت هاى ديگر به خود حق مى دهند با كليددارش مذاكره و معامله كنند.

خشمى كه نسل گذشته ايرانيان از آمريكا و بريتانيا داشت به خاطر كودتاى ۲۸ مرداد و همكارى با دولت كودتايى بود. اين خشم بيش از نيم قرن مانع از آن شد كه ايرانيان با غرب دوست باشند، و به حكومت عوام فريب ايران فرصت داد با استفاده از همين خشم بر آنان حكومت كنند و جهان متمدن را هم از يك متحد با فرهنگ محروم كرد.

كارى نكنيم كه باز هم نسل هاى آينده ايرانيان به همين چشم به اروپا نگاه كنند. به مردم ايران پيام برسانيد كه جهان امروز جهانى انسانى است كه همه مردم جهان از درد هم باخبرند و هيچ عاملى نمى تواند آن ها را نسبت به درد همديگر بى اعتنا كند.

مردم ايران خود تكليف كودتاگران را روشن خواهند كرد، از دولت هاى اروپائى توقع اسلحه و كمك هاى مادى ندارند اما اين انتظار كه دولت كودتارا دوست و شريك خود ندانند به نظر نمى رسد چندان انتظار غيرمعمولى باشد.

مردم ايران يك بند سبز به مچ خود بستند و يك شعار هم بيشتر نداشتند راى ما را اعلام كنيد نه راى خودتان را. و به همين اتهام الان زير شكنچه و در زندانند. آيا شما آسوده و ساكت خواهيد ماند تا با پول حاصل از فروش نفت باز هم دولت احمدى نژاد مردم ايران را شكنجه كند و براى تمام منطقه تروريست پرورش دهد و ديگران را با موشك تهديد كند.

سخنم را با خلاصه اى از آن چه آقاى موسوى در بيانيه هاى خود منتشر كرده اند ادامه مى دهم.:

“اعلام نتيجه انتخابات ايران بهت آور است. مردمى كه راى داده اند خود مى دانند كه به احمدى نژاد راى نداده اند. مردم ايران آگاهند و در برابر كسانى كه با تقلب روى كار بيايند تمكين نخواهند كرد. آنها ابتدا با استفاده بى حساب از امكانات دولتى براى تبليغ احمدى نژاد كوشيدند. سپس با تقلب گسترده راى مردم را وارونه نشان دادند. بعد با باتوم و شوك الكتريكى به جان اعضاى ستاد اين جانب افتادند. بعد به جاى اجازه راه پيمائى قانونى به مردمى كه احمدى نژاد را رئيس جمهور مشروع نمى دانستند ،فضاى كشور را نظامى كردند و با حالتى كودتاگونه ،با تيراندازى در خيابان ها به صورتى دلخراش گروهى از مردم را كشتند، هزاران نفر را زخمى، دستگير و شكنجه كردند و حتى نام و نشان شهيدان، مجروحان و بازداشت شدگان را به خانواده هاى آن ها اطلاع ندادند. تمامى رسانه هايى كه از طريق آنان ارتباط اين جانب با جامعه برقرار مى شد را مسدود كردند و حتى اگر كسى به نشانه اعتراض پارچه سبزى به دست خود بست را مورد ضرب و شتم قرار دادند. آن ها از من خواستند از حق شخصى خود بگذرم. مسئله انتخابات، مسئله شخصى من نيست و من نمى توانم بر سر حقوق و آراى پايمال شده مردم ، معامله يا مصالحه كنم. آن چه اتفاق افتاده است فراتر از تحميل يك دولت ناخواسته به ملت، كه تحميل نوع جديدى از زندگى سياسى بر كشور ايران است. به طور خلاصه وضعيت امروز ايران اين است:

راى هاى دزديده شده،”
دولتى بى مشروعيت سياسى،
مردمى مورد ستم و اهانت قرار گرفته،
جوانانى زخمى و دستگير و شكنجه شده،
خون هايى به زمين ريخته شده،
قلم هايى شكسته،
روزنامه هايى بسته
و فضاى امنيتى و كودتاگونه
و بى اعتمادى تلخ و گسترده مردم.”

ما اعلام مى كنيم كه:

۱- اكثريت جامعه ايران كه اين جانب ميرحسين موسوى نيز يكى از آنان هستم مشروعيت سياسى دولت ايران را نمى پذيريم. و از مردم جهان مى خواهيم كه همراه مردم ايران دولت غير مشروع احمدى نژاد را به رسميت نشناسند.

۲- ما خواستار جلوگيرى از برخوردهاى نظامى و امنيتى دولت غير مشروع ايران هستيم. و ازملت ها و دولت هاى آزاد و سازمان هاى سياسى و مدافعان حقوق بشر در جهان مى خواهيم تا با حمايت از مردم ايران مانع از ادامه كشتار، دستگيرى و شكنجه مردمى شوند كه به خاطر راى دادن براى تعيين سرنوشت خويش سركوب مى شوند.

كودتا كرديم!
اعتراف فرماندهان سپاه و نمايندگان رهبر در بسيج و سپاه

http://www.peiknet.com/

براى نخستين بار فرماندهان سپاه پاسداران اعتراف كردند كه نقش اصلى را در كودتاى ۲۲ خرداد عليه ميرحسين موسوى داشتند. در صدر اين فرماندهان، شخص عزيز جعفرى فرمانده كل سپاه پاسداران و حجت الاسلام سعيدى نماينده على خامنه اى در سپاه پاسداران قرار داشتند.

روزنامه اعتماد ملى گزارشى را با حفظ احتياط و با استناد به سخنرانى‌هاى چند روز اخير فرماندهان سپاه و بسيج و نماينده رهبر در سپاه تنظيم و منتشر كرده كه جز گزارش كودتا نيست. فرماندهان سپاه چنان از فتوحات خود در به خاك و خون كشيدن مردم سخن گفته اند كه گوئى در جنگ با ارتش صدام حسين به پيروزى دست يافته اند!

نكات بسيار مهمى در ميان سخنان فرماندهان سپاه و نماينده على خامنه اى در سپاه وجود دارد كه بايد دقيقا به آن توجه كرد. از جمله اين كه آنها مى‌گويند سپاه از “اصولگرائى” حمايت كرد.

اصولگرائى در حقيقت امر نامى است كه جناح راست حاكم در جمهورى اسلامى براى به گمراهى كشاندن اذهان مردم از ماهيت اقتصادى اين جناح كشف و تبليغ كرده است. در صدر اين اصولگرايان حزب موتلفه اسلامى، يعنى بزرگترين تشكل سرمايه دارى تجارى ايران قرار دارد و بدنبال آن، بنيادهاى مالى بزرگى مانند “نبوت”، “كوثر”، “مستضعفان”، “خاتم النبيا” و دهها موسسه و نهاد تجارى و پولشوئى در كشور كه با وحشت از روى كار آمدن ميرحسين موسوى و باز شدن پرونده اين غارتگرى و آغاز جلوگيرى از ادامه آن، در آخرين ساعت روز ۲۲ خرداد، با حمله به ستاد انتخاباتى ميرحسين موسوى دست به كودتا زدند. فرماندهان سپاه از آنچه در خيابان هاى تهران و شهرهاى بزرگ و كوچك كشور به نمايش گذاشتند و نفرت و خشم ملى را موجب شدند، در سخنرانى هاى خود بعنوان يك فتح نام بردند. غافل از اين كه آنها تاريخى ترين ضربه را به اعتبار ملى سپاه پاسداران زدند. پيوند مردم را چنان با سپاه بريدند كه امروز اسرائيل به خود جرات مى دهد به تنهائى آماده حمله به ايران شود!

فرماندهان سپاه و دو حجت الاسلامى كه بعنوان نماينده رهبر در سپاه و بسيج، در كنار فرماندهان خون ريز و تاجر پيشه سپاه قرار گرفته اند، چنان از فتح و اعلام “وضعيت سفيد” سخن گفته اند كه گوئى جنبش ملى مقاومت در برابر كودتا را به خاك سپرده اند.

دروغ و ريا، دو پائى است كه حاكميت كنونى و كودتاچيان روى آن ايستاده اند. اگر چنين نبود و واقعا وضعيت سفيد بود، از بيم سه روز اعتصاب و تظاهرات خود جوش مردم و به بهانه سالگرد ۱۸ تير كشور را تعطيل عمومى اعلام نمى كردند. البته با دلسوزى براى نرفتن گرد و غبار به سينه مردم!

اگر وضعيت سفيد بود و تعطيل عمومى سه روزه ارتباطى به بيم از تظاهرات و اعتصاب جديد نبود، بار ديگر شبكه اس ام اس را از كار نمى انداختند.

واقعيت اينست كه كودتاچى ها هنوز راه درازى دارند تا بتوانند بى دلهره بر سر جاى خود بنشينند. هنوز عواقب مهيب اين كودتا چه در عرصه داخلى و چه در عرصه بين المللى در راه است.

فرماندهان سپاه و بسيج و نمايندگان على خامنه اى در سپاه و بسيج، به حمايت از دولت دست نشانده خود كه رئيس آن – احمدى نژاد- سنگين ترين شكست را درانتخابات خورد، وارد ميدان شدند و با اين كودتا، مرتكب بزرگترين خيانت ملى شدند. نه تنها پيوند سپاه و مردم را بريدند، نه تنها نفرت عمومى را عليه بسيج موجب شدند و…. بلكه آن دستآوردى را بر باد دادند كه بموجب آن هيچ قدرت بين المللى جسارت انديشه حمله به ايران را ديگر نمى توانست داشته باشد. حتى اگر ايران دست به آزمايش بمب اتمى مى زد. اين دستآورد، پيروزى ميرحسين موسوى و گسترده ترين حمايت مردمى از وى و آن جشن بزرگ ملى كه پس از اين پيروزى در ايران مى توانست برگزار شود اما با كودتا آن را به عزاى ملى تبديل كردند.

غارت و رانت خوارى و دروغگوئى و فريب مردم، كه در سرانجام خود به زانو زدن در برابر قدرت هاى بزرگ جهانى خواهد انجاميد، همان اصولى است كه براى حفظ آن كودتا شد.

گزارش اعتماد ملى از سخنان سه روز اخير فرماندهان سپاه و بسيج و نمايندگان على خامنه اى در اين دو نهاد نظامى را بصورت مستقل در همين شماره پيك نت مى خوانيد.

باز هم در اعترافات گاف دادند، سحام نيوز

http://news.gooya.com/politics/

چهارشنبه ۱۷ تير ۱۳۸۸

روزنامه جوان، از روزنامه‌هاى حامى دولت كه در هفته‌هاى اخير اخبار ويژه فراوانى را منتشر و تلاش زيادى براى وارونه جلوه دادن واقعيات داشته است، بعد از آنكه مدعى شد محمد قوچانى به شركت در دوره‌هاى آموزشى انقلاب مخملين خارج از كشور شركت مى‌كرده و در پى آن همسر قوچانى اين خبر را تكذيب كرد و مشخص شد قوچانى اساسا فاقد پاسپورت بوده است، امروز نيز با يك اشتباه ديگر صحت اخبار خود را نشان داد.

به گزارش پايگاه خبرى فراكسيون خط امام(ره)مجلس«پارلمان‌نيوز»، اين روزنامه نزديك به سپاه نوشت:«پس از نوشتن ندامتنامه توسط يكى از چهره‌هاى برجسته جريان دوم خرداد، ديگر افراد وابسته به اين جريان كه در بازداشت به سر مى‌برند كم كم از مواضع خود كوتاه آمده و با قبول كردن اتهامات‌شان درصدد عذرخواهى از مردم برآمده‌اند. بنابر شنيده‌ها اكثر متهمين سياسى بازداشت شده ضمن اعتراف به اعمال مجرمانه خود در جريان اغتشاشات و سازماندهى شده بودن آن، اظهارات قابل توجهى داشته‌‌اند. پس از گفت‌وگوى مهدوى، عضو مركزيت مجاهدين انقلاب با خبرنگاران و اعترافات عماد بهاور خبرنگار نيوزويك و بى‌بى‌سى، جمعى از شوراى رهبرى سازمان مجاهدين انقلاب همه چيز را تمام شده دانسته و گفته‌اند كه”اينها از همه‌چيز ما باخبر هستند”.گفتنى است يكى از چهره‌هاى برجسته جريان دوم خرداد كه از نزديكان حزب كارگزاران نيز هست ضمن ابراز ناراحتى از بازى خوردن! در جريانات اخير اعترافات مهمى در اين زمينه داشته است.»

نكته جالب آنكه اين روزنامه كه از تمامى اخبار پشت پرده و محرمانه مطلع است هنوز نمى‌داند نام خبرنگار نيوزويك مازيار بهارى است و عماد بهاور از اعضاى دربند نهضت آزادى و پويش حمايت از خاتمى و موسوى«موج سوم» است، به نظر مى‌رسد انتشار اين دست اخبار كه البته طى روزهاى اخير نيز كاهش يافته است در جهت ايجاد جنگ روانى و ادامه تلاش براى منتسب كردن جريانات اخير به اصلاح‌طلبن صورتورت مى‌گيرد.

كيهان: اصلاح طلبان در حال تهيه يك بيانيه و يك نامه سرگشاده هستند

http://news.gooya.com/politics/

چهارشنبه ۱۷ تير ۱۳۸۸

روزنامه كيهان (خبر ويژه) – عضو موثر يكى از گروههاى مدعى اصلاحات در تماس با كيهان از تهيه همزمان يك بيانيه و يك نامه سرگشاده خبر داد كه با مضمون غيرقانونى بودن دولت دهم از سوى گروه مزبور تهيه شده و قرار است قبل از مراسم تنفيذ حكم رياست جمهورى احمدى نژاد منتشر شود. به گفته وى نامه سرگشاده خطاب به رئيس قوه قضائيه نوشته مى شود و در آن با ادعاى تقلب در انتخابات و عدم اعتماد به شوراى نگهبان از رياست قوه قضائيه درخواست رسيدگى خواهد شد. در اين نامه به مواردى نيز تحت عنوان تخلفات احمدى نژاد طى دوره ۴ ساله رياست جمهورى وى اشاره مى شود.

اين عضو موثر گروه مورد اشاره درباره بيانيه گروه نيز گفت؛ بيانيه گروه مانند ساير بيانيه ها خطاب به مردم(!) نوشته شده و همراه با نامه سرگشاده براى انتشار در اختيار سايت ها و خبرگزارى هاى داخلى و خارجى قرار خواهد گرفت. وى كه با احتياط و تحفظ فراوان سخن مى گفت درباره انگيزه گروه مزبور از تهيه و انتشار اين نامه و بيانيه و پى آمدهاى مورد نظر گروه اظهار داشت؛ اين تصميم توسط چند تن از اعضاى اصلى و در ويلاى شخصى رئيس گروه در يكى از شهرهاى شمالى كشور گرفته شده و فقط خبر آن در جلسه گروه مطرح گرديده است و بنده اطلاع دقيقى از انگيزه اصلى آنها ندارم ولى همين قدر مى دانم كه گفته شده با صدور اين بيانيه و نامه سرگشاده، توجه مجامع جهانى به ايران جلب خواهد شد. اين عضو موثر گروه مورد اشاره افزود؛ بعد از سخنان رهبر انقلاب در نمازجمعه تهران، آقاى… كه همه كاره گروه است در جمع چند تن از اعضا گفته بود؛ ابطال انتخابات ديگر امكان پذير نيست ولى بايد شعار تقلب در انتخابات را آنقدر تكرار كرد كه قانونى بودن دولت تا پايان دوره زير سوال باشد!

كدخدايى:
«نمى‌توان از شوراى نگهبان شكايت كرد»

http://zamaaneh.com/news/

۱۷ تير ۱۳۸۸

عباسعلى كدخدايى سخنگوى شوراى نگهبان مى‌گويد كه نامزد‌هاى انتخابات «مجوزى» براى شكايت از عملكرد اين شورا ندارند.

به گزارش امروز چهارشنبه خبرگزارى ايلنا، آقاى كدخدايى افزود كه شكايت نامزد‌ها از شوراى نگهبان «مبانى قانونى» ندارد و پس از اظهارنظر اين شورا در مورد انتخابات، مرجع ديگرى «صالح» به رسيدگى در اين خصوص نيست.

اظهارات سخنگوى شوراى نگهبان در واكنش به سخنان يكى از نامزد‌هاى دهمين دوره انتخابات رياست جمهورى ايراد مى‌شود كه گفته بود از عملكرد اين شورا به مراجع قضايى شكايت خواهد كرد.

شوراى نگهبان با بازشمارى ۱۰ درصد از صندوق‌هاى راى، صحت دهمين دوره انتخابات رياست جمهورى را تائيد كرده است.

ميرحسين موسوى و مهدى كروبى دو نامزد رقيب آقاى احمدى‌نژاد، نتايج اين انتخابات را نپذيرفته و دولت برآمده از آن را «نامشروع» دانسته‌اند.

برخى احزاب و شخصيت‌هاى سياسى و مذهبى نيز نتايج اين انتخابات را غيرقابل اعلام كرده‌اند.

شوراى نگهبان در اين دوره، هياتى ويژه براى بررسى روند برگزارى انتخابات مشخص كرد كه هيچ‌يك از نامزد‌ها حاضر به همكارى با آن نشدند.

مهمترين علت نامزد‌ها براى همكارى نكردن با اين هيات، «بى‌طرف» نبودن برخى اعضاى آن اعلام شده بود.

شوراى نگهبان براساس قانون اساسى جمهورى اسلامى، تنها مرجع تائيد صلاحيت نامزد‌ها و ناظر بر حسن اجراى انتخابات در ايران است.

نامزد‌هاى معترض معتقدند كه شوراى نگهبان صلاحيت رسيدگى به شكاياتى كه از اين شورا در جريان انتخابات شده را ندارد.

آنها پيشنهاد كرده بودند كه شكايت‌ها از برگزارى انتخابات به «مرجعى شرعى و مستقل» يا مجمع تشخيص مصلحت نظام واگذار شود كه اين پيشنهاد با مخالفت شوراى نگهبان مواجه شد.

آقاى كدخدايى با تاكيد دوباره بر اين نكته كه مرجع نهايى در خصوص تائيد صحت انتخابات شوراى نگهبان است، گفت كه نامزد‌ها پس از اعلام نظر اين شورا ديگر نمى‌توانند شكايت كنند.

وى افزود كه شوراى نگهبان قصد دارد روند رسيدگى به انتخابات اخير را منتشر كند تا «افكار عمومى از از اقدامات اين شورا نسبت به اعتراضات و شكايت‌هاى انجام شده آگاه شود.

امروز همه‌ی ما از حوادث داخل کشور اطلاع داریم. همه میدانیم که چگونه احمدی‌نژاد و باند او با یک تقلب سازمان‌یافته نتیجه‌ی انتخابات را به سود خود تغییر داده‌اند. همه می‌دانیم که چگونه خامنه‌ای از این قانون‌شکنی عظیم حمایت کرده است. همه می‌دانیم که چگونه احمدی نژاد میلیون‌ها مردم ایران را خس و خاشاک خواند و آنها را به سرکوب تهدید کرد و خامنه‌ای در حمایت از او عملاً اذن سرکوب مردم را داد. ما همه می‌دانیم که چگونه سرکوبگران سعی می‌کنند با ایجاد توطئه‌های حساب شده، با ایجاد صحنه‌های نمایشی خشن، سناریوی خود را برای به خون کشیدن جنبش اعتراضی مردم تکمیل کنند. مردم آزادی‌خواه ایران با چشمان حیرت زده و قلب‌های آکنده از اندوه و نگرانی در تلاشند تا برای مقابله با این توطئه‌های شوم کاری کنند. جمعیت مهاجر و تبعیدی و اکثریت ایرانیان خارج از کشور نیز می‌کوشد تا سهم خود را در دفاع از هموطنان دلیر و آزادی‌خواه خویش ادا کنند و نشان دهند که مردم ما متمدنانه و مسالمت‌آمیز برای حق خود مبارزه می‌کنند. جهانیان گواه هستند که ایرانیان یک نمودار پرافتخار از همبستگی مردمی و انسانی از خود نشان می‌دهند. از همه افتخار‌انگیزتر فرزندان ما هستند. نوجوانانی که هنوز کشور خود را ندیده‌اند همراه با جوانان محصل یا شاغل ایرانی به خیابان‌ها سرازیر می‌شوند و بدون هر گونه ادعایی، بدون هرگونه تلاشی برای تحمیل عقاید فردی و گروهی خود، بدون این که حمال پرچم‌های این یا آن گروه سیاسی باشند، از هموطنان رنجدیده‌ی خود در ایران دفاع می‌کنند. در چنین شرایطی بسیار آزاردهنده است که افراد و گروه‌هایی سعی کنند تا این جوانان، این مردم معترض پناهنده و مهاجر را، با هرگونه شگردی زیر علم خود نشان دهند و یا اعتراض آنها را با شعار‌های اغلب تند و خشن گروهی خود خدشه‌دار سازند.
در شرایطی که دار و دسته احمدی‌نژاد با حمایت ولی فقیه سعی می‌کنند خشونتی ددمنشانه را به مردم ایران تحمیل کنند چه باید کرد؟ وقتی آنها با صحنه‌سازی می‌خواهند خشونت‌هایی را به مردم معترض نسبت دهند تا برای جنایات خود دستاویز بسازند، چه باید کرد؟ آیا نه این است که ما باید با همه‌ی توان نشان دهیم که مردم ما به طور مسالمت‌آمیز مبارزه می‌کنند و این توطئه‌ها کار خود رژیم است؟ مردم ایران در تلاش خود برای باطل کردن این انتخابات تقلبی، در تلاش خود برای آزادی و دموکراسی، هیچ پرچم خاص گروهی و حزبی و فرقه‌ای را بر دست نگرفتند. جا برای همه هست و همه می‌توانند شعار‌ها و پرچم‌های خود را داشته باشند. اما آنجا که ایرانیان می‌خواهند در یک صف در کنار هم مبارزه کنند، هیچ‌کسی حق ندارد پرچم و نشان و شعار خود را به دیگران تحمیل کند. بر افراشتن پرچم دفاع از رژیم پادشاهی در یک همایش مسالمت‌آمیز دفاع از مردم ایران جز یک تحریک و جز یک بهانه دادن به رژیم برای سرکوب نیست.
ما، جمعی از تبعیدیان مقیم استکهلم، که مخالف هرگونه رژیم موروثی و مذهبی هستیم و با آرزوی جمهوری و دموکراسی برای ایران مبارزه می‌کنیم مایل نیستم که اندیشه و هدف ما توسط نیروهای زورگو تحریف شود. ما مایل نیستم که روش ما برای حمایت مسالمت‌آمیز از مبارزه‌ی مسالمت‌آمیز مردم کشورمان با شعارهای مغایر خواست ما خدشه‌دار شود. شرط اتحاد و صف مشترک احترام متقابل و عدم تلاش برای تحمیل خواست و سلیقه‌ی فردی و گروهی است.
ما یقین داریم که که جنبش مردم ایران با بزرگ‌ترین تلاش‌ها جهت حفظ و گسترش خصلت مسالمت‌آمیز آن جریان دارد. ما می‌کوشیم تا مبارزه‌ی مسالمت‌آمیز علیه خشونت نبرد کنیم. نقطه‌ی قوت ما خواست مقدس آزادی و مسلامت در مبارزه است. ما به سهم خویش می‌کوشیم تا پاسدار این هدف و این روش باشیم. ما از شما هموطنان عزیز می‌خواهیم که دست به دست هم بدهیم و جنبش مردم در داخل کشور را یاری رسانیم.

جمعیت دفاع از جنبش مردم ایران
استکهلم ۷ یولی ۲۰۰۹

به همین منظور سایتی در اینترنت ایجاد شده است که در آن از جمله در مورد اهداف این حرکت چنین آمده است:

در روزهای ۱۰ تا ۱۲ جولای (ژوییه)، از ساعت ۵ تا ٨ بعد ازظهر در تمام نقاط دنیا در محل های مناسب، پارچه ای با رنگ سبز می آویزیم و از ایرانی ها امضا جمع کنیم که “احمدی نژاد، رییس جمهور ایران نیست.” سپس همه پارچه ها را به محلی که در روز آخر امضا گیری اعلام می شود، ارسال می کنیم تا به هم دوخته شود. سپس از رسانه های بین المللی و نیز موسسه رکورد گینس دعوت کنیم و طومار را از یکی از ساختمان های بلند و مشهور دنیا نظیر برج ایفل یا برج تورنتو می آویزیم، و سپس برای ثبت در تاریخ، به موزه سازمان ملل متحد می فرستیم.
۱- این کار، احمدی نژاد را ‌ به عنوان یکی از پرمخالف ترین رییس جمهورها وارد کتاب رکورد خواهد کرد.
۲- تمام دنیا را با این جمله “احمدی نژاد ، رییس جمهور ایران نیست”، آشنا خواهد کرد.
٣ – این کار که قبل از مراسم سوگند خوردن انجام می شود، این مراسم را از آنچه که هست هم ننگ آلود تر خواهد کرد.
۴- سبب می شود دولتهای خارجی در به رسمیت شناختن این دولت تعلل کنند.
۵- اتحاد ایرانیان خارج از کشور را نشان خواهد داد.
۶- به مردم داخل قوت قلب می دهد که هزینه هایی که داده اند بیهوده نبوده و اقلا باعث وحدت عمل خارج نشینان شده.
۷- اگر خوب کار شود، صف های طویلی برای امضای این تومار تشکیل خواهد شد که انعکاس بین المللی خواهد یافت…

هموطن
ما جمعی از فعالان خواهان آزادی، مستقل از احزاب و سازمان‌های سیاسی، به این حرکت پیوسته‌ایم و با تهیه پارچه سبز لازم، آماده ی گردآوری امضای هموطنان شدیم.

روز پنج شنبه همزمان با میتینگ اعلام شده به مناسبت ۱۸ تیر گرد آوری امضا شروع می‌شود. همه برای حمایت از جنبش مردم در داخل این تومار را امضا میکنم و نام خود را در تاریخ به عنوان تهیه کننده‌ی بزرگتری طومار سیاسی ثبت میکنیم. گرد آوری امضا همچنین تا روز ۱۲ یولی در محل هایی که به تدریج اعلام می‌شود ادامه خواهد یافت.

به امید این که تومار استکهلم و اپسالا هر چه طولانیتر شود!

این سایتی است که همه ی اطلاعات راجع به بزرگترین طومار تاریخ جهان را دارد.

http://greenscroll.blogspot.com/

مولانا سیف‌الدّین ابوالمحامد محمد فرغانی از شاعران ایرانی قرن هفتم و هشتم هجری بود، وی اصلاًّ از فرغانه‌ی ماوراءالنهر بود که در دورهٔ سلطهٔ ایلخانان و مغولان در آسیای صغیر می‌زیست. وی در حالی که نزدیک به هشتاد سال داشت در سال ۷۴۹ هجری و در یکی از خانقاه‌های آقسرا وفات یافت

هموطنان عزیز
همه ما در طی هفته های گذشته خبرهای مربوط به دهمین دوره انتخابات ریاست جمهوری در ایران را از طریق رسانه های گروهی دنبال کرده ایم. بسیاری از ما ایرانیان برای همبستگی و اعتراض به سركوب خشونت آمیز و تقلبات انتخاباتی در ایران به اشكال گوناگون در تظاهرات و آكسیون های مختلف شركت كرده و صدای اعتراض مان را از طریق وسائل ارتباط جمعی به گوش شهروندان اروپائی رساندیم. برای احترام به اكثریت مردم ایران، برای همبستگی با این تلاش انسانی برای تغییر و اعتراض به سركوب و خشونت گسترده مردم، و برای تحقیری که بر مردم ایران روا داشته شد، متینگ بزرگی در بروكسل در تاریخ شنبه ۴ ژوئیه ساعت ۱۶ در برابر كمیسیون و شورای اروپا، برگزار خواهد شد.

تاكنون مشخص است كه خبرهای ناگوار مربوط به حمله و كشتار وحشیانه نیروهای امنیتی و انتظامی جمهوری اسلامی به حركت مدنی مردم معترض به نتایج انتخابات، هر ایرانی مسئولی را در سراسر جهان بشدت متاثر كرده است.

ما ازهمه هموطنان عزیز دعوت می کنیم که در چارچوب خواسته ها و شعارهای مردم ایران در متینگ اعتراضی كه در برابر شورای اروپا برگزار می شود، شرکت کنند تا بلكه بتوانیم از طریق اتحاد و همبستگی میان خود فریاد بر حق و اعتراضی مردم كشورمان را به گوش جهانیان برسانیم . شركت شما عزیزان در این گردهمایی سازماندهی شده و قانونی می تواند بارقه ای از امید را در دل هم میهنانمان در داخل كشور بتاباند. با شركت وسیع در این تجمع اعتراضی می بایست اتحاد عمل میان خود را تقویت كنیم و به مردم كشورمان نشان دهیم كه آنها در ایران تنها نیستند و ما همه با آنها هستیم.

برگزاركننده: ایرانیان ساكن بلژیك
نشانی : بروكسل- میدان شومن-چهار ژوئیه – ساعت ۱۶

Rond-Pont Schuman
1040 BXL
METRO SCHUMAN

برای ارتباط و اطلاعات گرفتن لطفاً با شماره تلفن های زیر تماس بگیرید:
0032/476/551.832
0032/475/716.925

شنبه چهارم جولای، بروکسل، روز سرنوشت

هم میهن مهاجر و تبعیدی!

زنان و مردان دلاور میهن من و تو، در زیر رگبار گلوله جلادان، کتک می‌خورند، زخمی می‌شوند، عزیران خود را از دست می‌دهند، اما همچنان پایداری می‌کنند. ما، نزدیک به ۴ میلیون نفریم که بیشترینمان روزهای خون و خاکستر سال‌های دهه ۶۰ را با پوست و استخوان تجربه کرده ایم. هم میهنان ما در ایران سوخته و خون فشان، جز فریاد الله اکبر شبانه و جان فشانی در میان انبوه درندگان معاویه زمان، هیچ وسیله دفاعی دیگری ندارند.

اعتراض یکپارچه ما، امیدی را که سفاک ترین رژیم تاریخ می‌کوشد در آن‌ها نابود کند، زنده نگه خواهد داشت. زمان بسیار تنگ است. سرکوبگران اگر بتوانند بار دیگر سکوت گورستانی را بر ایران حاکم کنند، پایه‌های استبدادی سیاه و درنده خو را تحکیم خواهند کرد که دیوارهای آن، پس از سی سال تحقیر و ستم ترک برداشته است. جویبارهای انسانی یی که ما در دو هفته اخیر اینجا و آنجا به راه انداخته‌ایم، اگر به هم بپیوندد، اقیانوسی خواهد شد که همه کارگزاران درنده خوی کودتای سیاه در آن غرق خواهند شد. جهان غرب، باید در برابر شکوه اعتراض مدنی ما، تسلیم شود و از این پس، دیگر هیچیک از جلادان حاکم بر ایران را به صحنه بین المللی راه ندهد، پای هیچ قرارداد به خون مردم آلوده‌ای را امضا نگذارد و از ارسال تجهیزاتی که به سرکوب ناجوانمرده ملت رشید ایران کمک می‌کند چشم بپوشد.

ساعت ۴ و نیم بعد از ظهر روز شنبه، چهارم جولای، در بروکسل پایتخت اتحادیه اروپا جمع می‌شویم تا جهان غرب بداند هر قراردادی که از امروز با آدمکشان حاکم بر میهن ما می‌بندد، در فردای نزدیک کان لم یکن خواهد بود. بگذاریم اروپائیان بدانند که از این پس هر مزدور حکومت کودتا که پا بر زمین آن‌ها نهد، فریاد اعتراض ما چهار میلیون ایرانی از وطن گریخته یا رانده را به آسمان خواهد رساند، فارغ از آن که به کدام جهان بینی تعلق داشته باشیم. جهانیان باید سرانجام دریابند که ما فارغ از همه گرایش‌های سیاسی و فرهنگی و طبقاتی مان، در این هدف‌های انسانی مشترکیم: مردم سالاری، آزادی و برابری برای همه ایرانیان، فارغ از جنسیت، قومیت و مذهب آنان.

خاکسار زنان و مردان دلاور ایران
جواد طالعی/ ۳۰ جون ۲۰۰۹

***

صدای رسای ایرانیان اروپا در بروکسل

از روزی که فریاد بلند مردم به جان آمده در ایران، در اثر شدت شقاوت نیروهای سرکوب رژیم اسلامی به بغضی فروخورده بدل شد این پرسش در ذهن هزاران هزار ایرانی که بیرون از دایره‌ی قساوت ولایت فقیه زندگی می‌کنند مطرح شد که برای همنوائی با مردم ایران چه کار از دستشان برمی‌آید. پاسخ به اعتقاد من این است که ما در حرکتی مشترک دست در دست هم تظاهراتی عظیم سازماندهی کنیم و نیروهای پراکنده‌ای که در طول سه هفته گذشته دست به حرکت‌های خودجوش و مستقل از یکدیگر زده بودند را در حرکاتی سراسری متشکل نمائیم.

اولین صدا در این زمینه بلند شده است: دعوت برای یک گردهمائی بزرگ در بروکسل، پایتخت اتحادیه اروپا، در ساعت چهار بعد از ظهر روز شنبه چهارم جولای در مقایل ساختمان اتحادیه اروپا.

تا آنجا که اطلاع دارم دهها انجمن ایرانی، و شخصیت‌های هنری، سیاسی، و اجتماعی در سراسر اروپا، به این دعوت پاسخ مثبت داده‌اند و این گردهمائی می‌رود تا همانگونه که شایسته است به یک همنوائی درخشان در حمایت از جنبش مردم وطنمان بدل شود.

از تو خواننده این صفحه در هر کجا که هستی تقاضا دارم به هر طریق که می‌توانی این خبر را به دیگران برسانی و در هرچه پربارتر کردن این حرکت حمایتی بکوشی.

رضا علامه‌زاده

سومين راھپيمايی عظيم برلين
در روز يکشنبه ۵ جولای ساعت ۱۲ تا ۱۶

از Nollendorfplatz تا Gedächtniskirche
از برگزار خواھد شد.
به اين مناسبت از مقامات سياسی آلمان و چھره ھای ايرانی و آلمانی دعوت شده است که در کنار ما باشند و ديدگاھھای خود را برای ھمگان بيان کنند.

حمايتگران جنبش ھمگانی مردم ايران

توجه
* ما به ھيچ گروه و سازمان سياسی وابسته نيستيم
* ارسال فرمائيد. hemayate_ma@yahoo.de نظرات و پيشنھادات خود را می توانيد به آدرس
* به دست آوريد. iran-berlin against election fraud اطلاعات ديگر را از صفحه ی فيس بوک

بیاییم:

• عليه کودتای انتخاباتی و حکومت دروغ و تقلب
• برای تداوم مبارزات در جهت برگزاری انتخاباتی آزاد
• عليه دستگيری، حبس، شکنجه و اعتراف گيری ساختگی از فعالان سياسی و مردم
• برای به رسمیت شناخته نشدن دولت کودتا در سطح دولتها و سازمانهای بين المللی

متحد شويم و صدای مردم خويش باشيم.

کميته برگزاری از هموطنان عزيز خواهش می کند که برای حفظ اتحاد و همبستگی از آوردن پرچم های گوناگون خودداری کنند. پرچم سه رنگ ايران از طرف کميته برگزاری تهيه می شود.

زمان برگزاری: جمعه 03.07.2009، ساعت18:00-20:00
محل برگزاری: Porsche Kanzel, Essen-Zentrum

از این پس ما دولتی خواهیم داشت که از نظر ارتباط با ملت در ناگوارترین شرایط به سر می‌برد و اکثریتی از جامعه، که اینجانب نیز یکی از آنان هستم، مشروعیت سیاسی آن را نمی‌پذیرد. دولتی با پشتوانه‌های ضعیف مردمی و اخلاقی که از او انتظاری جز بی‌تدبیری، قانون‌گریزی، عدم شفافیت، تخریب ساختارهای تصمیم‌گیری و تدوام سیاست‌های ویرانگر اقتصادی نداریم، و بیم آن می‌رود که بر اثر ضعف‌های بی‌شمار ذاتی و عارضی‌اش در ورطه امتیاز دادن به بیگانگان بیفتد. این چیزی نیست که ما از آن خرسند باشیم، بلکه از آن به شدت واهمه داریم.

خطر در پیش است. نظامی که به مدت سی‌سال به اعتماد مردم متکی بود نمی‌تواند یک شبه قوای امنیتی را جایگزین این نقطه اتکا کند. این اعتماد لطمات جدی دیده است؛ اگر انکار این واقعیت سودی می‌رساند، ما نیز با منکران آن هم‌صدا می‌شدیم، از بس که خطر عظیم است. اگر آنچه انکارش می‌کنیم واقعا صحت ندارد، چرا به دیگران اجازه اجتماع نمی‌دهیم تا معلوم شود که چقدر اندکند.

باید باز گردیم، هنوز دیر نشده است. هنوز می‌توان اطمینان آسیب دیدة مردم را بازسازی کرد؛ امنیت نظام ما در گرو چنین کاری است. فرزندان انقلاب را از زندان‌ها آزاد کنید. حبس آنان جز تغذیه غریزه فرافکنی در وجود خود شما فایده‌ای ندارد. مردم چگونه می‌توانند به حکومتی اعتماد کنند که دوستان و همکاران و فرزندانش را به صرف توهم در بند می‌کند؟ چیره کردن فضای امنیتی بر جامعه جز صدمه زدن به عواطف ملت نسبت به نظام اثری نمی‌گذارد. مطبوعات آزاد مجاری تنفسی یک جامعه سالمند؛ برای ترمیم اعتماد مردم این مجاری را مسدود نکنید.

باید به اسلام باز گردیم، اسلام ناب محمدی که تحجر را بر نمی‌تابد و تا قیام قیامت برای معضلات جدید بشریت پاسخ‌های بکر و نو دارد. به اسلامی باز گردیم که ما را به امانت و راستی فرا خوانده است.
به صداقت بازگردیم. چگونه از مردم می‌خواهیم ایمان‌های مذهبی‌شان را سرمایه اعتماد به ما قرار دهند در حالی که صراحتا به آنان دروغ گفته می‌شود؟
به خرد بازگردیم. کشوری به عظمت ایران را، با آرمان‌هایی به بزرگی اهداف انقلاب اسلامی و با دشمنانی به آن سرسختی و کینه‌توزی که می‌شناسیم با دور ریختن سی سال تجربه مدیریتی و انکار ضرورت برنامه‌ریزی و تصمیمات خلق‌الساعه فردی اداره نمی‌‌توان کرد.
به قانون بازگردیم؛ به قانون اساسی، این بزرگترین میثاق ملت. به قوانینی که خود وضع کرده‌ایم پایبند بمانیم و آنها را اجرا کنیم. بدون این کار سنگ روی سنگ بند نخواهد ماند.
مردم به حکومتی اعتماد می‌کنند که آنان را محرم بداند. چرا باید مهم‌ترین مسائل مملکت از مردم پنهان باشد؟ محرم دانستن ملت و شفافیت اطلاعات اولین قدم در راه مبارزه با فساد است، حال آن که مردم ما حتی به اندازه خواندن خبرهای چند روزنامه محرم دانسته نمی‌شوند.
به مردم بازگردیم. چرا هر گره سهلی را با دندان‌های امنیتی باز می‌کنیم؟ چرا به کوچکترین بهانه،‌ هرکسی را از دایره خود‌ی‌های‌مان دور می‌کنیم؟ این یکی بیش از اندازه جوان است، آن یکی بیش‌ از اندازه هنرمند است، آن یکی روشنفکر است، این یکی با ما اختلاف سلیقه دارد، آن یکی دانشجوست، این یکی از کار ما ایراد می‌گیرد، آن یکی به گروه ما تعلق ندارد، این یکی قدش بلند است، آن یکی خیلی شیک‌پوش است. آن‌قدر از دور خود می‌رانیم تا این که تنها می‌مانیم. این شیوه انقلاب اسلامی نیست، و شیوه اسلامی نیست که آغوشش را به روی همه باز می‌کند و به صرف شهادت زبانی، انسان‌ها را در دایرۀ خود می‌آورد.
چرا باید پس از یک انتخابات سرنوشت‌ساز در معرض چنین خطراتی باشیم، حال آن که انقلاب و نظام ما در آستانة تحصیل بزرگترین دستاوردها بود؟

مردم!
ما راهی دور و در نگاه نخست غیرقابل عبور را در چند ماه کوتاه پشت سر گذاشته بودیم. ما با هم این فاصله را آمدیم؛ از فضایی که به گرد دروغ و تردید و به غبار رمیدن‌های گروهی، طبقاتی، خانوادگی و بین‌نسلی آلوده شده بود، از دورانی که نطفه نا‌امیدی شروع به رشد کرده بود، زمانی که فاصله مردم از نظامشان روز به روز بیشتر می‌شد، تا با هم مقدمات انتخابات را به جریانی طولانی از یک تجدید حیات ملی تبدیل کنیم؛ فضایی پر از آشتی، شادی، آگاهی و نشاط، عرصه‌ای که در آن دوستداران نامزدها در حالی که خنده از لبانشان رخت بر نمی‌بست می‌توانستند با یکدیگر به بحث درباره آینده بنشینند و آن آزادی فرزانه که انقلاب ما وعده‌اش را داده بود تجربه کنند. فضایی که در آن کسی خود را شهروند درجه دوم و غیرخودی با انقلاب و نظام اسلامی نبیند، و کرد و لر و عرب و بلوچ و ترک و هر قوم دیگر و پیر و جوان و میانسال و هر قشر دیگر و هر صنف دیگر و هر سلیقۀ دیگر که تا چند ماه پیش خود را بیگانة با سرنوشت کشور می‌دید همچون عهد نخست جمهوری اسلامی، خویشتن را از نو در دایره صاحبان انقلاب بیابد.

ما با هم آمدیم تا با تجسس در احوال شخصی مردم مخالفت کنیم و از نفرت‌پراکنی و پرونده‌سازی بیزاری بجوییم. با هم آمدیم تا حاکمیت عقل و عشق را توامان داشته باشیم. همۀ ما به چهرۀ رحمانی اسلام رو کردیم و در این رویکرد میراث تمدنی ایران عزیز و بزرگ را تجدید شده دیدیم، تا آنجا که در مساجد شعار ایران، ایران! را با طنینی که هنوز در تکبیرهای شبانۀ شما شنیده می‌شود سر دادیم و کسی احساس نکرد که ایران جدای از انقلاب و یا جدای از اسلام است، بلکه اسلام و ایران و انقلاب از تحجر و کهنگی و تعصب و خارجی‌گری جداست. اسلامی که در ورای تمایزات عقیدتی و طبقاتی و قومی و جنسیتی کرامت انسان‌ها را ارج می‌نهد و اصل می‌داند. اسلامی که شوینده هر نوع نابرابری در مقابل قانون و پرچمدار تکریم حقوق شهروندی است.

مردم!
علیرغم آنچه روی داد، ما در این چند ماه آرزوهای بلند و کوشش‌های خالصانۀ خود را نباختیم. ما در این میانه مستوره‌ای از تحقق آرمان‌هایمان را یافتیم و دیدیم که آنچه به‌ دنبال آنیم چقدر خواستنی است و چه نسبت نزدیکی با حقیقت اسلام و انقلاب و هویت ملی ما دارد. این دستاوردی است که هیچ‌کس نمی‌تواند آن را از ما بستاند. ما با هم سرمایه‌ای اندوخته‌ایم که پشتوانه و بستر حرکت‌های آتی ما و فرزندانمان خواهد بود و این خط سبز جوشیده از فطرت‌های مردم و واقعیت‌های تاریخی کشور و انقلاب همچنان در طول سال‌ها ادامه خواهد یافت تا به مقصد نهایی خود برسد. ما برای حفظ این دستاورد بزرگ همچنان ایستادگی خواهیم کرد.

تمامی تلاش‌هایی که این روزها در مخالفت با شما صورت می‌گیرد برای آن است که از ثمربخش بودن اعتراضات قانونی خود ناامید شوید، زیرا تا ما ناامید نشویم این دولت از اعتبار واقعی برخوردار نخواهد شد. امید به آینده رساترین اعتراض ماست. به سابقه دیرینه این سرزمین نگاه کنید. در زندگانی ما مردم که از کهن‌ترین تمدن‌ها زاده شده‌ایم، فراز کنونی جزئی از یک تاریخ طولانی است. ما در جاده‌ای به درازای تاریخ همه بشریت قدم می‌زنیم. در این جاده چه بسیار ملت‌ها که منقرض شدند و جز داستانی از آنان باقی نماند. آن چیزی که ملت ما را به خلاف آنان و علیرغم سخت‌ترین رویدادها زنده نگه داشت امید بود، زیرا آفت این راهپیمایی هزاران ساله ناامیدی است. مردم ما می‌توانستند با بدبینی و ناامیدی حوادثی شبیه به آنچه را که در جریان انتخابات گذشته با آن روبرو شدیم پیش‌بینی کنند و به صحنه نیایند. آیا آنان اشتباه کردند که به این پیش‌بینی‌ها اعتنا نکردند؟ نه! آنان به مقتضای روح امیدی که هسته درونی هویت ملی ما را شکل داده و ما را در طول هزاره‌ها زنده نگه‌ داشته است چنین کردند. به‌ویژه با جوانان می‌گویم که اگر می‌خواهید ایرانی باقی بمانید از شعله امید در سینه‌های خود محافظت کنید، زیرا امید بذر هویت ماست؛ بذری که با نخستین باران شروع به روییدن می‌کند و جان هرکسی را که هنوز ایرانی باقیمانده است، در هر کجای جهان که بیتوته کرده باشد به اهتزاز در می‌آورد، تا از نو خود را در سرنوشت این خاک شریک بداند.

امیدی که هویت ما را شکل داده است معطوف به چه چیز است؟ قطعا معطوف به امور غیر واقعی و خرافه‌های واهی نیست، و الا نمی‌توانست ملتی را برای هزاران سال زنده نگه دارد. بلکه این امید معطوف به لطف و فضل الهی است. اگر علاقه به این هویت تاریخی کمترین فاصله‌ای با اسلام ندارد، به این خاطر است. ما آمده بودیم این علاقه را احیا کنیم. از این هویت خود فاصله نگیریم. شما وظیفه خویش را به درستی انجام داده‌اید و غیر ممکن است که لطف خداوند مردمی را که با نیت‌های پاک ادای وظیفه می‌کنند تنها بگذارد.
امید به صرف گفتن و شنیدن شکل نمی‌گیرد و تنها زمانی در ما تحکیم می‌شود که دستانمان در جهت آرزوهایی که داشتیم در کار باشد. دستانمان را به سوی یکدیگر دراز کنیم و خانه‌هایمان را قبله قرار دهیم. واجعلوا بیوتکم قبله. به خودتان و دوستان همفکرتان برگردید و این بار هر شهروند محوری باشد برای یک فعالیت مفید سیاسی،‌ اقتصادی، فرهنگی، اجتماعی و منتظرتشویق و کمک دولتی که وجاهت خود را از دست داده است نباشد.

مسئولیت تاریخی ماست که به اعتراض خود ادامه دهیم و از تلاش برای استیفای حقوق مردم دست بر نداریم. مسئولیت دینی ماست که نگذاریم انقلاب و نظام به آنچه اسلام نمی‌پسندد استحاله بیابد. مسئولیت انقلابی ماست که اجازه ندهیم حاصل خون صدها هزار شهید به یک دولت امنیتی تنزل پیدا کند و مستهلک شود. لیکن برای آن که این اعتراض به نتیجه‌ای دلخواه برسد باید چند اصل مهم را رعایت کنیم:

- نظام و انقلاب اسلامی میراث و میوه مبارزات تاریخی دویست‌ ساله شما با استبداد و عقب‌ماندگی است. جمهوری اسلامی نظامی‌است که اگر بر اساس عهد نخستین و نسخه‌ اصیلش به اجرا درآید تمامی خواسته‌های ما را در بر می‌گیرد. مبادا کسی فریب شعارهای ساختارشکنانه را بخورد. اینجانب قویا با چنین وسوسه‌ای مخالفم و اعتقاد دارم قانون اساسی ما همچنان دارای ظرفیت‌های ارزشمند تحقق نایافته‌ای است که باید با فعالیت همه نخبگان روحانی و دانشگاهی و اندیشمندان کشور اجرای آنها به صورت مطالبه‌ای ملی درآید.

به یاد آوریم که ملت ما در انقلاب اسلامی به دلیل عدم انعطاف در قبال خواسته‌های به حقش، که از زبان امام راحل بیان می‌شد، مجبور به ساختارشکنی گردید. به همه نهادهای تصمیم‌گیر در نظام توصیه می‌کنم که چون شورای نگهبان عمل نکنند و مجاری را برای اصلاح اشتباهات باز بگذارند، زیرا که بسته شدن این راه، تهدید ساختارشکنی را به عنوان تنها بدیل مطرح خواهد کرد، و این بدیلی است که همة ما هزینه سنگین آن را می‌دانیم و قاطعانه با آن مخالفیم. همچنین تاکید می‌کنم که تعلل در محقق ساختن آرمان‌هایی چون قانون‌گرایی، عدالت، آزادی و حاکمیت مردم بر سرنوشت خود، و به ویژه اصول معطل مانده قانون اساسی مشروعیت‌سوز است.

- اسلام آن پوستین وارونه‌ای نیست که برخی مخالفان شما پوشیده‌اند. شیوه آنها این است که هر چیز مقدس و مبارکی را به نفع سلیقه خود مصادره کنند، تا جایی که حتی اگر بتوانند شال سبز شما را هم می‌ستانند. اسلام راستین نسبتی با ظاهرسازی‌ها و کج‌اندیشی‌های آنان ندارد، بلکه مکتبی رهائی‌بخش است که اگر به حقیقت و نورانیت آن برسیم دوای تمامی دردهای شخصی و اجتماعی ماست.

- ماجرای ما، هر چقدر تلخ، یک اختلاف خانوادگی است که اگر خامی کنیم و بیگانگان را در آن دخالت دهیم به زودی پشیمان خواهیم شد.

- در اعتراض و حرکت اصلاحی و اصولی ما هیچ‌کس نباید صدمه ببیند. ما زمانی در تلاش خود موفق خواهیم بود که ابتکارهای ما برای احقاق حقوقمان تا آن حد اندیشیده شده، کارآمد و در چارچوب قانون باشد که حتی کودکان خردسال و زنان باردار بتوانند در آن شرکت کنند.

- ما در برهه‌ای و گریوه‌ای از تاریخ کشور خود قرار داریم که راه‌حل بسیاری از مشکلات‌ ما قانون است. درست است! قانون همیشه بی‌عیب نیست. درست است! قانون عرفی قراردادی اجتماعی است و به مانند هر عهد و پیمانی که انسان‌ها با هم می‌بندند رعایت آن تنها تا زمانی الزامی است که طرف مقابل نیز به آن پایبند باشد. درست است! مخالف شما قانون‌ اساسی را زیر پا می‌گذارد، به خلاف نص این میثاق ملی شما را از حق برگزاری اجتماعات محروم می‌کند، بلکه حتی اگر به نشانه اعتراض پارچه‌ای سبز به دستتان ببندید به رغم اصول متعدد قانون اساسی و قوانین بی‌شمار عادی، خود آن کسی که مسئول حفظ امنیت است شما را مورد ضرب و شتم قرار می‌دهد. درست است! متقلبان و دروغگویان تنها به نیت تحمیل منویاتشان در پشت نام قانون سنگر گرفته‌اند. لیکن تلاشی که ما وارد آن شده‌ایم یک مشاجره و تلافی‌جویی نیست. ما را عصبانیت یا جاه‌طلبی یا خودپسندی برنیانگیخته است، بلکه حرکت ما اقدامی برای اصلاح و تامین بهروزی کشور است. برای رسیدن به چنین هدفی جا دارد که ما حتی به جسد قانون احترام بگذاریم، زیرا می‌دانیم که در فردای نزدیک، زمانی که کوشش‌مان به ثمر می‌رسد، نخستین اصلی که باید آن را نهادینه کنیم پایبندی به قانون است. این شالوده‌ای است که امروز صبورانه می‌ریزیم تا بر رویش بنای رفیع فردایمان را استوار کنیم.

- سرانجام وحدت. همه شما را به برادری دعوت می‌کنم. پیروزی ما در گرو معاضدت و پیوند با یکدیگر است، و در این یکدیگر تمایزی میان ما و مردمی که به دیگران رای داده‌اند نیست. حتی آنانی که اینک رو در روی ما به خشونت متوسل می‌شوند در اخوت ما شریکند، زیرا ما به دنبال آینده‌ای هستیم که در آن همان کسی که خواهر و برادرمان را در خیابان‌ها کتک زده است، سعادتمندتر، معنوی‌تر، سالم‌تر و زیباتر از امروز زندگی کند. رنگ سبزی که ما به عنوان نماد خود انتخاب کرده‌ایم یک معنایش هم این است؛ رنگ سبزی که ما را به اهل‌بیت نور، اهل بیت راستی، اهل‌بیت خرد، اهل بیت کرامت و فضیلت پیوند می‌دهد.

شاید بگویید که با این همه قید و بند دیگر فرجه‌ای برای بیان اعتراض باقی نمانده است. این گمان خامی است که مخالفان سطحی‌اندیش و افراطی شما در سر دارند. الذین جاهدوا فینا لنهدینهم سبلنا. کسانی که در راه خدا می‌کوشند خداوند آنان را به راه‌های خود هدایت می‌کند. به عنوان نمونه‌هایی از این هدایت به یاد آورید که خداوند چگونه آرامش را بر اجتماعات بی‌کرانة‌تان مستولی می‌کرد و یا در خلال آنها ظرفیت‌های ذهنی مردم به چه شعارهای نغزی رهنمون می‌شد. همان خلاقیت همچنان قادر است که با توجه به تمامی این اصول راه‌کارهایی بکر و موثر پیش‌پای ما قرار دهد، میدان‌های گسترده‌ای برای عمل در مقابل‌ ما بگشاید و تجربیات جدیدی برای آزادیخواهان جهان اندوخته کند.

در ابتدا هدف همه ما از شرکت در انتخابات آن بود که عقلانیت دینی به فضای مدیریت کشور بازگردد، لیکن در میانه مسیر به اهدافی بسیار بلندتر هدایت شدیم. ما در این بین می‌خواستیم ارکان ذیربط نظام به یاد آورند که در ورای تمامی آنان و ما فوقشان میزانی به نام رای و عزم مردم وجود دارد که آنها نه حق دارند و نه می‌توانند آن را نادیده بگیرند. امروز خواست عمومی برای سازوکاری کارآمد جهت انتخابات که در آن اطمینان ملی حاصل شود و دروغ، تقلب و تزویر جایی نداشته باشد، به یک مطالبه انکار ناپذیر مردمی تبدیل شده است. در هر قدمی در آینده تجربه تلخ و مشروعیت‌‌زدای جریانات اخیر باید پیشاروی ملت باشد و نباید هیچ فرصتی برای روشن‌تر شدن ابعاد این دروغ و تقلب بزرگ و پی‌آمدهای تلخ آن از دست برود.

در ایامی که گذشت شخصیت‌ها و گروه‌هایی به سراغ اینجانب آمدند و خواستار گذشت من از آنچه گذشت شدند. شاید توجه نمی‌شد که اینجانب از همان ابتدا از حق شخصی خود گذشته بودم، اما مسئلة انتخابات مسئلة شخصی من نبود و نیست. من نمی توانم بر سر حقوق و آرای پایمال شدة مردم معامله یا مصالحه کنم. مسئله جمهوریت و حتی اسلامیت نظام ماست. اگر در این نقطه ایستادگی نکنیم، دیگر تضمینی نداریم که در آینده با حوادث تلخی نظیر آنچه در انتخابات کنونی گذشت روبرو نباشیم.

گرو‌هی از نخبگان بر سر آنند که گرد هم آیند و با تشکیل جمعیتی قانونی صیانت از حقوق و آرای پایمال شده مردم در انتخابات گذشته را از طریق انتشار مدارک و اسناد تقلب‌ها و تخلف‌های انجام گرفته و نیز رجوع به محاکم قضایی پیگیری کنند و نتایج آن را مستمرا به اطلاع عموم مردم برسانند. اینجانب نیز به این جمع می‌پیوندم. این گروه اجرای اصول معطل مانده قانون اساسی را در دستور کار خود خواهد داشت و علاوه بر آن در این مرحله مطالبات زیر را دنبال خواهد کرد:

- توقف برخوردهای امنیتی، فوق امنیتی و نظامی با مسائل انتخاباتی و بازگشت کشور به فضای طبیعی سیاسی
- اصلاح قانون انتخابات به نحوی که امکان تکرار تقلبات گسترده را از بین ببرد و بی‌طرفی نهادهای مجری و ناظر را تضمین کند.
- رعایت اصل ۲۷ قانون اساسی در مورد آزادی تجمعات
- آزادی مطبوعات و رفع توقیف از آنها
- فعالیت مجدد سایت‌های خبری مستقل
- ممنوعیت مداخلات غیرقانونی دولت در فضای ارتباطی، نظیر اینترنت، پیام‌های کوتاه، و جلوگیری از قطع ارتباطات تلفنی و شنود مکالمات مردم و هر گونه تجسس دیگر
- توقف برخوردهای یک‌جانبه، افترا، دروغ‌پردازی و اهانت در رسانه رسمی کشور
- برخورداری از کانال‌های مستقل تلویزیونی در خارج و داخل کشور
- صدور مجوز برای تشکیل جمعیت‌های سیاسی،‌ فرهنگی، اقتصادی و اجتماعی
- آزادی همه دستگیرشدگان سیاسی، ابطال پرونده‌سازی‌های جعلی امنیتی و دخالت ندادن پرونده‌های جاری در برخورداری آنها از حقوق اجتماعی
در انتها به همه مردم شریف کشورمان، چه آنها که به اینجانب رای دادند و چه آنهایی که به اینجانب رای ندادند، به ویژه کسانی که در حوادث ناگوار هفته‌های اخیر صدمه دیدند درود می‌فرستم. همچنین مقام شهیدانی را که به جرم حق‌خواهی و آزادی‌طلبی در خون خود غلطیدند ارج می‌نهم و از خداوند بزرگ برای خانواده‌های عزیز آنان طلب صبر و اجر دارم.

میر حسین موسوی
۱۰/۴/۸۸